kirpi gibisin çocuk...

açacak ve silgi

2011-12-14T04:39:00.002-04:00

iştahlı bir canavar gibi ağzını açmış

açacağa itaat eden kurşun kalem

gibiydik.

döndürülemeyecek, karanlık nokta yutması

gezegenler misali,

yapayalnızlığa karşı bizlik çabası bu artık.

düşüncen kalbime kurşun,

ben sana özel kalem,

aşksa kör açacak.

o zaman açma!

oysa bana

bit pazarının bereketinde bile

rağbet görmeyecek

geçmişimi ve belirsizliğin hükmüyle grileşen

yazgımı temize çekebilmek için,

yeniden yazıp, yeniden kahretmek için

bir silgi lazımdı.

o halde silme!

seni yazmadan önce griydim belki ama

sesim vardı, soluğum maddeydi

sadece ‘a’ da değildim üstelik,

anasondan kendisine şapka yapmış bir ‘â’ idim

yarım kalmış aşkları da hesaba dahil ederek

kâr etmiş kümülatif bir hissiyata karşılıktık.

rast geldiğimizden beri payım önemsiz,

paydam yazıyla bir,

nihayet etkisiz bir aşk işleminin sonucuyuz.

öncesiyiz yani, muhtemel iyimserlikle belki de

bakiyeyiz.

o halde bölme!

73 Yıldır Artan Bir Özlemle...

2011-11-10T04:09:00.002-04:00

Dertlerim Bitmek Bilmiyor Bu Takım Oynamayınca...

2011-11-06T06:12:00.002-04:00

Sıkı bir futbolseverseniz, hatta fanatik derecesinde bir taraftarsanız futbol en sıradan gününüzü bile anlamlı kılabilir, bayram haline getirebilir. Veya bayramı bile yaşatmaz, hüzün denizlerinde bir başınıza bırakır sizi.

Geçen hafta Kayseri’de gündüz maçı ve deplasman fobisinin üzerine yürüyen Galatasaray, Sivasspor’un ‘şaşırtıcı’ biçimde Fenerbahçe’yi yenmesi ile evindeki Mersin İdman Yurdu maçına bayramı arefeden kutlamaya başlamak için çıkmıştı. Öyle ki biz de uzun zaman sonra bu kez Nevizade yerine Ali Sami Yen Sokak nostaljisi yaparak maç öncesi Mecidiyeköy’de “maç öncesi kampa” girdik.

Oysa bu güzel düşünce henüz ilk yarı dolmadan yerini kâbusa bıraktı, “neler oluyor bize?” dizeleri bireysel mırıldanmalara konuk oldu. Devre biterken Mersin’in kazandığı penaltıyı Muslera kurtarmasa, Galatasaray sezonun ilk ciddi taraftar tepkisini soyunma odasına girerken alacaktı.

Muslera’nın kurtardığı penaltı takımı olası bir tepkiden korumasına rağmen, Riera’yı savunamaya yetmedi. İspanyol oyuncunun pas hataları önce uğultuya, devreye doğru da yuhalamaya döndü. Ali Sami Yen’in çoğu tribüncülerden oluşan, kendine has kültürü olan kitlesinin Arena’da ‘çoğu seyirci’ kitleye dönüşmesi ile bu ve benzeri erken patlamalı, sabırsız, salt başarı odaklı tepkileri daha da fazla izleyeceğiz. Hazırlıklı olmakta yarar var. Sami Yen seyircisi artık başka bir şey… Daha vasat, daha ortalama.

İlk yarıda aksayan Riera ve Sabri’nin yerlerine giren Sercan ve Ayhan takıma dinamizm kazandırdı. Elbette takımın, özellikle sağ kanattan Eboue ile, iştahlı saldırışları, Terim’in devre arası fırçası, Mersin’in biraz daha geriye çekilmesi ikinci yarıdaki etkili görüntünün ana nedenleri olarak sayılabilir. Bu devrede Elmander’in iki net pozisyonu harcaması, Melo’nun geldiğinden beri en durgun futbolunu oynaması Galatasaray’ı galibiyet yolunda tıkarken, Mersin’in son dakikalarda bomboş kaleye atamadığı gol de “yenemiyorsan yenilme” şiarını akıllara getirdi.

Kaybedilen puanlara rağmen ikinci devre iyi olduğunu söyleyebiliriz takımın. Skibbe’nin tek pas futbolu olarak parlatılan anlayışı, Rijkaard’ın ülkemize hiç uygun olmayan ve oyuncu odaklılıktan kurtulamayan total futbolu sonrasında; en bizden, hataları da sevapları da alışkanlıklarımıza denk gelen bir takım gördük. Çaresizlik içinde herkesin birbirine ya da Arda Turan’a bakmadığı, hep beraber bir şeylerin mücadelesini verdiği, hatayı da beraber yapan bir takım olma yolunda Terim’in takımı.

Muslera’nın kurtardığı penaltı sonrası Melo’nun Uruguaylı’ya tavrı, yine yeni kaleci ile Ujfalusi’nin Semih Kaya’ya maç sonra tutumları bunun önemli göstergeleri. Semih demişken ikinci maçından da alnın akıyla çıktı gerçek “genç” Semih! Henüz 20 yaşında olan oyuncunun futbol olgunluğu karakterinde de varsa, ki tribünden şimdilik öyle gözüküyor, kaptanlık tartışmaları yakın gelecekte son bulabilir. Şimdilik Gökhan Zan mı Servet Çetin mi sorusunun cevabının Semih Kaya olması bile yeterli…

Herşeye rağmen kazanmalıydı Galatasaray. Her ne kadar takım yeniden inşa ediliyor olsa da, stadyum, takım, anlayış yeni olsa da böyle 3 puanlar kaçırılmamalı. Herşeye rağmen inançla, hep beraber söylemek lazım: “Sen şampiyon olacaksın!”.

Son söz hakeme; kötü oldukları zaman nasıl haklı bir serzenişte bulunuyorsak iyiyken de bu satırlara konuk etmeliyiz. Fırat Aydınus herhalde hatasız bir maç yönetti. Stresi bol maçta öne çıkmadı, kontrolü hiç kaybetmedi; ellerine sağlık!

Ben değilim, ya sen?

2011-11-03T06:24:00.001-04:00

RAZI MISIN from the suursuz on Vimeo.

Aylardan Kasımdı, Üşüyorduk...

2011-11-01T06:39:00.001-04:00

RocknRolla

2011-11-01T06:37:00.000-04:00

Son bir haftada izlediğim ikinci Guy Ritchie filmi oldu RocknRolla. Yine son derece hızlı, yapışık sahnelerle heyecanı üst düzeyde tutan, küt saçlı gizemli kadının sert imajının devam ettiği bir Londra filmi. Oyunculuk üst düzeyde; Gerard Butler bile sıradan kaçmış. Elbette sokak insanları, yasadışı işler ve ilişkiler, ölüm, uyuşturucu... Raslantısallık Guy Ritchie'nin yine kullandığı teknik olmuş.

Londra'ya Chelsea aracılığı ile dalan Roman Abrahamovic'in filmde bir yansıması da var; Ruslar Ada'da! Abartılı kovalamaca sahnelerinin bile keyifle izlendiği film. Eğlencelik, izleyin...

Meraklısı buyurabilir: http://www.imdb.com/title/tt1032755/

Kayseri’den Gelen Genç Sesi: Semih Kaya!

2011-10-31T07:16:00.002-04:00

Galatasaray için “kolay maç” kavramı yiteli uzun zaman oldu. Kaç sezondur her maç zor, hele deplasmanda oynanacak bir maçı konuşuyorsak o karşılaşma “çok zor maç” statüsüne sorgusuz sualsiz oturuyor. Bu gerçeği kenara not edelim ve ardından İstanbul martılarının simit umudu vapurlardaki satıcı edasıyla soralım; “bitti mi, bitmedi!”.

Deplasman gerçeğinin üzerine birkaç gün önceki Gaziantep maçında alınan 4 gollü mağlubiyetin psikolojik sızıntısını ekleyelim. Engin Baytar’ın, kaptan Sabri Sarıoğlu ve ruhunun, Servet Çetin ile Gökhan Zan’ın Londra güneşi kıvamındaki performanslarının olmayışını da ekleyince, Kayseri’deki maçının anlamı “mutlak galibiyet”ten, “puan ya da puanlar almaya geldiğe” kaydı. Çok değil birkaç gün önce Abdullah Yılmaz ile Serdar Diyadin’in hakem kisvesi altında yaptıkları da futbolcuların zihinlerindeki adalet kavramını sarsmıştı, bunu da atlamayalım. Adalelerdeki gereksiz gerginlik bundandır. Anlayacağınız, gündüz maçı dediniz mi arazi aracı üzerindeki spota baka kalan tavşan kıvamına bürünen Galatasaray için belirsizlikler en üst perdeden akıyordu.

Sonda söyleyeceğimizi başta söyleyelim o halde; Galatasaray, Kayserispor’a pozisyon dahi vermeden maçı 2-0 kazanmayı bildi. Kazandı ama Yekta Kurtuluş’u verdi kurban olarak. “Tribünden gelen futbolcu” sıfatı ile Galatasaraylıların pozitif ayrımcılık yaptığı oyuncu belki de sezonu kapattı. Yan bağlar kopuk, ertesi sabah apar topar ameliyat masası… 4-5 aylık bir ayrılığın ilk günündeyiz.

Yekta’yı kaybeden Galatasaray belki de bir başka genci, Semih Kaya’yı kazandı. İç Anadolu bozkırlarında daha önce parlayan gençlerken Aydın Yılmaz’ın yarattığı düş kırıklığını aklımızdan çıkarmadan Semih Kaya için sevinebiliriz. Fizikli olduğu kadar akıllı, kontrollü olduğu kadar ayağına hakim bir defans oyuncusu için artık bir alternatifi var Galatasaray’ın. Gökhan Zan’ın “çıtkırılma”larına ya da Servet Çetin’in protein eksikliğine denk gelen hareketlerine daha rahat katlanabiliriz.

Kayseri’de maçın yıldızı olamadıysa da beklentinin üzerine çıkan ismi olma payesini hak eden Ayhan Akman’a da satır ayırmak lazım. Kelliğin pençesindeki uzun saçlı, Barış Özbek – Mustafa Sarp triosunun en hakkı yeneniydi, yanında Melo ile Selçuk’u bulunca başka işler yapmayı bildi. Alkış.

Geldiğinden beri Arsenal’in “tay gibi çocuklar” imajını sorgulatan Eboue sağ bekte daha bir derli, daha bir topluymuş meğer. Hücuma yeterince destek verdi dersek yukarından inen şimşeklerin kurbanı olabiliriz ama daha bir iyiydi sanki. İkinci yarı Aydın Yılmaz’la aynı kanadı paylaştı dememiz “eski Topçu”nun sabır sınırlarının genişliği konusunda bir fikir verebilir. Bir başka sabır bekleyen isim de Riera… Teknik ama sonuca doğrudan etkisi henüz yok, mücadele ediyor ama zor kazanıyor. Fatih Terim’in alternatifsizlikten, sakatlıklardan ve özverisinden dolayı başka bir oyuncuya gözucuyla bile bakma şansı yok şimdilik.

Maçın alkışı en fazla hak edeni kuşkusuz Elmander. Gerets’in söylediği gibi; İskandinav ülkelerinden bir oyuncu ise gözün kapalı al getir. Elmander meğer yedekliği sorun etmediği gibi 40 derece ateşi de sorun etmezmiş. Bir gol atıp, diğerinde de mücadelesi ile ekmek çıkarması bir yana, rakip yarı sahadaki boğuşmaları ile “İsveç’in Boğası” lakabını hak etti.

Bu sezon belki de Galatasaray’ın en belirgin özelliği “şu ana kadar” Terim’de gözlemlediğimiz karakter değişimiyle aynı; baskılı ve hırslı ama alabildiğine kontrollü bir tarz. Güzel bir gelişme ama kontrolden dolayı mı yoksa hücumda yaratıcı zekâ eksikliğinden mi bilinmez, Galatasaray pozisyon bulamıyor. Kayseri’deki gibi yan toptan gol bulunca kolay, ama bulunamayan birçok maç sıkıntı, stres ve sıkışıklığa gebe. Eldeki kadro ile kısa vadede çözüm de gözükmüyor. Belki oyunu rakip yarıya yıkmak, Selçuk ve Melo’nun uzun menzilli gönderileri ya da Baroş’un ikinci yarı oyuna girerek 2011 model Arif Erdemliği işe yarayabilir. Yoksa iş skor üretmek zor.

Mutlu Yıllar Sana!

2011-10-31T06:25:00.000-04:00

Gazete kâğıtları, sıkıştırılarak üzerinden bir adet selobandın geçirilmesi ile dünyanın en basit oyununun başrol oyuncusu olur bir anda; futbol topu. Üstelik materyal yumuşak olduğundan, futbol sahası haline getirilmiş ev salonundaki herhangi bir kırılmaya da kolay kolay sebebiyet vermez. Pis burunla vurulan istisnalar hariç!

Bizim evin salonu kendimi bildim bileli futbol sahasıydı nitekim… Futbolun çok sevilmesinin altında bu alan ve top yaratma konusundaki kaprissizliği kadar, sanatçı futbolcuların varlığı da önemlidir. Atlamayalım. Onların en başında, 80 çocukları için Diego Armando Maradona gelir elbette. El Diego’nun bizim evin salonunda kaç kez maça çıktığına inanamazsınız. Kaç sandalyenin çalım yiyerek yerde yuvarlanan İngiliz futbolcu olduğuna inanamayacağınız gibi… Öyle ki “anne Maradona Türkçe’de nasıl söyleniyor” diyerek ortalığı yıkma şiddetim Kopenhag’da “dağ başını…” diye haykıran kapalı tayfası ile yarışırdı. Özel isimlerin Türkçe’deki konumları için en azından okula başlamış olmam gerektiğini hatırlatırım.

Maradona’dan ötürü sevdik futbolu desem neslime tercüman olmuş olabilir miyim?

Maradona futbolculuğu kadar hayatı ile de unutulmaz malzemelerin adamıdır. Eli kolu oynar, burnuna beyaz toz çeker, fakir Napoli’nin delişmen gururu olur, Arjantin’de tribünde sarkarak ‘reyiz’ olur. Ne olursa en delisinden, en bizdeninden olur. Farkı, bizden farksız oluşudur. Che’yi de kucaklar, mankenleri de, oğlunu da reddeder, yaptığı dopingi de. Üzerine kitaplar yazılmış, adına kilise kurulmuş bir adam hakkında daha ne yazayım. 1960’ın 30 Ekimindeki doğuşuna bir selamdır bu yazının amacı, fazlasını arama.

Değişik, Sürükleyici, Egosal: Revolver!

2011-10-28T03:41:00.002-04:00

Guy Ritchie’nin Revolver filmini izledim. Geç olduğunu biliyorum, ancak film o kadar beğendim ki geç de olsa izlemeyi kar sayıyorum.

Filmi tek sözcük ile anlatmak istemem seçeceğim sözcük kesinlikle ‘değişik’ olacaktır. Aksiyon desen değil, anlatıcı sadece dış ses değil, mekanlar arası geçişler, diyaloglar ,kahramanımızın ‘ben’ mi ‘öteki’ mi olduğu zor anlaşılıyor. Sürükleyici, tempolu ve bir o kadar da dikkat isteyen bir film. Satranç, taktik, hilebazlık, ego, süperego arasında süregiden bir öykü, ekran gözünü ayırmadan izlemeniz gereken bir filme denk geliyor.

Sonunda anlıyoruz ki; sorun egonun bakacağınız son yerde saklanıyor olmasıdır; içinizde…

Oyunculuk film boyunca hep üst düzeyde. Jason Statham, Ray Liotta ve Vincent Pastore mükemmel performans gösteriyorlar.

Meraklısı daha profesyonel notlar için şurada bakabilir elbette: http://www.imdb.com/title/tt0365686/

Hitler Football Manager Oynarsa...

2011-10-26T08:55:00.002-04:00

Vatan Sevgisinden Gayrı İnsan Sevgisi

2011-10-24T15:01:00.000-04:00

7.2 şiddetindeki bir deprem kaç atom bombası gücünde bilemem. Ne denli zararlı olabileceğini hesaplayamıyorum bile. Ama depreme ırksal temeldeki yaklaşımların atom bombasını atan zihniyetten çok daha zararlı olduğunu biliyorum. Vatanseverliğin, toprağa, ülkeye olan aşkın mantıksız ırksal bir açılıma yönelmesi, depremde yani kısa ve netçe ölümde bile kendini göstermesi bu topraklarda yaşamanın, kendi doğrularını yılmadan savunmanın ne denli zor olduğunu anımsatıyor.

Van ve Erciş yerle bir. İnsanlar aç, insanlar soğukta, insanlar ölü. Lamı cimi, öylesi böylesi yok arkadaş... Elbette doğru adrese elbette gücün yettiğince yardım etmek ödevin. Bodrum'da denize girmeyi biliyorsan, boğazda balığa rakıyı katmayı başarıyorsan, Adıyaman'da güneşin doğuşunda huzur buluyorsan bugün de Van'a yardım edeceksin, etmelisin.

AKUT'a yardım için tıklayabilirsin.

Kızılay'a yardın için tıklayabilirsin.

Galatasaraylılık

2011-10-24T14:49:00.000-04:00

Elbette farklı renklere gönül vermiş kişiler de hislerine, takımları ile aralarında var olduğuna inandıklara bağlara başka anlamlar yüklüyorlardır. Ama an geliyor, en umutsuz anlarda -üstelik bu umutsuzluk hem camia hem ülke bazında oluşup, üzerime sinmişken- Galatasaray çıkıyor. Sarısı ile kırmızısı ile aydınlatmasa bile günü, tünelin ucundaki ışığı gösteriyor bize. Zifiri karanlık tünelden aydınlığa çağırıyor. Hala, evet herşeye rağmen hala, ışık var diyor ve yürütüyor kendine doğru. Galatasaray'ın aydınlığının peşinde olmanın gururunu yaşıyoruz birkez daha.

Onlarca şehit verdiğimiz, Van'da 7.2 ile sallandığımız, millet olarak birbirimizin boğazımıza sarıldığımız, göçük altında kaldığımız bugünlerde Galatasaray bir spor kulübü olmanın ötesindeki anlamını anımsatıyor bize. Depreme el uzatıyor. Bir, iki, üç tır yetmez dört, beş, altı olsun diyor... En kibar, en doğal, en vakur haliyle.

Batıya değil, medeniyete açılan penceredir Galatasaray. Üstelik bunu sonradan görmüşlükle değil en doğal, en samimi, en vasat haliyle anlatır. Bu yüzden insan iyi ki Galatasaraylıyım derken bile çevresinde bu onuru yaşayamayanları düşünür, tevazu ile susar.

Ama madem burada bizbizeyiz iyi ki Galatasaraylıyım!

Midnight in Paris ile Kişisel Zamanlar

2011-10-21T03:25:00.000-04:00

Bir film izledim hayatım değişmedi. Ama değişmiş hayatımı bir filmde görmüş oldum. Anılarıma paralel bu filmde; aynı şehir, aynı mekan ve aynı insan tonu. Midnight in Paris eski yaşanmışlıkları “tazelemek”ten kendisinin nasıl bir film olduğunu anlatamadı bana.

Bir aşkın yaydığı romantizm, sorgulamalar, yanınızdakinin puzzle’ın doğru parçası olup olmadığını sorgulamalar ve en sonunda kendi yolunda gitmeler. Woody Allen benim hayatımı bir yerde izleyerek bu filmi yazmadığına göre, daha önce yaşadığım şeyin sıradan olduğun kabul etmem gerekiyor sanırım. Zaten aşklar yalan dolan klişesi gibi, Paris’in bu dönüştürücü ve belki de ayrıştırıcı etkisini kabul etmem gerekir.

Woody Allen’ın yazıp yönettiği filmde Owen Wilson, Rachel McAdams ve Kathy Bates oynuyor. Filmin içerisinde yer alan Paris eşrafından yazarçizer, sanatçı tayfası ise işin kreması olmuş. Paris’i ve sanatı seviyorsanız –sanatı sevmeyen biri Paris’i sevebilir mi?- filmi izlemeniz yararınıza olabilir.

Hayat benzeşlikleri dışında, daha profesyonel yorumlar için buyurmaz mısınız: http://www.imdb.com/title/tt1605783/

Attila İlhan'dan Dip Dalgası

2011-10-20T05:57:00.000-04:00

"Biliyorsunuz bu dip dalgası gelişiyor, fakat Türkiye açısından, yönetim açısından durumu hiç iyi görmüyorum. Çünkü Türkiye'deki yönetimler, siyasî partiler, bütünüyle Batı'nın kontrolü altındadır ve bu kontrolün dışına çıkamıyorlar. Başından beri ben Avrupa Ortak Pazarı'na veya Avrupa Birliği'ne karşı oldum ve NATO'ya karşı oldum...

Türkiye'de Müdafaa-i Hukuk tarzında bir cepheleşme, gerek Avrupa Birliği'nin gerek ABD'nin en çok dehşete düştüğü şey... Hele o birlik aynı ideolojik muhtevayla geliyorsa,yani 'hakimiyet milletindir, tam bağımsızlık ve özgürlük...' için geliyorsa hiç hoşlanmıyorlar... Çünkü onların istediği şey, Türkiye'nin tam manasıyla kendisini teslim etmesidir. O yüzden gençliğin, sendikaların harekete geçmesiyle birlikte genellikle aksi amaçlar için teşvik edilen sivil toplum kuruluşlarının da bu tarafa geçmesinden endişeleniyorlar... Bunu nasıl dağıtalım diye çareler arıyorlar... Hatta şöyle söyleyebilirim; holding basınındaki yazar çizer takımında bir kaygı başladı, bu açıkça görünüyor... Yazılarından anlaşılıyor... 'İki üç kişi millî çizgide yazarsa hiçbir şey olmaz, malı götürürüz'diye düşünenler kaybediyor... Hayır götüremiyorlar... Herkes gerçeği görmeye başladı...”

Özledim

2011-10-14T03:31:00.000-04:00

bu karanlık yağmurun tüm duyguları esir aldığı, kendine bağladığı, yoğunlaştırıp bıraktığı İstanbul gününde yapılacak en iyi şey; özlemek. Kimi ya da neyi özlediğini bilmediğin noktadan başlamak üstelik. Bir sonraki özlem öznesini düşünecek kadar bile zaman kaybetmeden...

özledim.

Kirpi Gibisin

2011-10-10T16:46:00.002-04:00

kirpi gibisin çocuk

üstelik her tarafın

diken içinde.

attila ilhan

Kaptan & T & Bizim Kitaplar

2011-10-10T16:20:00.002-04:00

"rue lafatette’de dünden bugüne geçip" Kaptan'a selam çakmanın, sonra T. ile birer kadeh grog içmenin tam zamanı değil mi?

oysa tam aksi yönde akan bir hikayenin kahramanıyım. evde, tek başına. bilgisayar ekranında beliren az sözcük, bol duygunun yanına serilmiş birkaç parça kitap.

not alalım özlediklerimizi.

lazım

2011-10-09T17:44:00.000-04:00

sahilde yürümek lazım.
şiir notlarını düzeltmek lazım.
alınan kitapları okumak lazım.
diş macunu almak lazım.
blogun tasarımına bakmak lazım.
paris'e kitap yollamak lazım.

10 ekim 11.

Kaptan

2011-10-09T17:36:00.002-04:00

Bugün 10 Ekim 2011. Attila İlhan, yani kaptan bu dünyadan göçeli 6 sene olmuş.
Onun hayatı bıraktığı bir takvim yaprağından iz sürebilmek için, düşündüklerimi paylaşabilmek, hissettiklerimi dökmek, görmek ve duymak için açılmıştı bu blog. Çünkü “yalnizlik bana dokunuyordu”.

Romantik Drama!

2011-05-30T03:07:00.000-04:00

Romantik Komedi diye bir film izlemek zorunda kaldım. Ne romantik ne komedi sinema adına tam bir drama!

Uzak durunuz.

Mutluluk & Huzur

2011-05-20T07:59:00.000-04:00

Bildiklerinle mutluluğun,

hatırladıklarınla huzurun ters orantılıdır.

Herkes

2011-05-20T07:56:00.003-04:00

Herkes olmaya çalışan, hiçkimse olur.

Galatasaraylı Olmak

2011-05-01T17:45:00.008-04:00

Galatasaraylı olmak, önce romantik olmak demektir.

Sürdürülebilir Başarı

2011-05-01T17:45:00.006-04:00

Millet 'sürdürülebilir başarı' üzerine modelleme yaparken,

anladığım kadarı ile

Polat ve ekibi 'süründürebilir başarı' üzerinde çalıştı

Erkekler vs. Kadınlar

2011-05-01T17:43:00.003-04:00

Erkekler göründüğünden daha olgundur,

kadınlar göründüklerinden daha çocuk.

Ama tersi için çaba harcarlar.

haliç’te iki zeytin

2011-04-22T03:29:00.004-04:00

balık pazarında iki zeytin
gürültünün içinden bakıyorlar,
yalnız birbirlerinin gözlerini duyarak.
yuvarlanıp duracakları yeri bekliyorlar,
onlar yeri değil, adeta yer onları bekliyor,
maksatsız, pazarlıksız ve asılı kalmak istercesine.
şimdi ne kadar akşam
ne kadar sabah bilinmez,
ihtimal ki yuvarlanıp haliç’te duracaklar.

bilinmezliğe düğüm atmak isterler
meraklı tebessümleri bundan,
soru işaretsiz sormalar, ünlemsiz bağırmalar…
uğursuz düşünceleri kovmaları,
tanrısal belirsizlikleri.
gitsem bu yoldan, takip eder misin?

güçlü gerçekleri kabul ettiler
mücadele etmeksizin, peşin
çünkü geçmiş hiçbir zaman geçmeyecek
izini sürecekler belirsizliğin.
oysa,
ben verdiğim cevaplar kadar seninim
sen kıyıdan uzaklaştığın kadar benim.
ödediğimiz bedel kadar değerliyiz,
merkezden kaçtığımız kadar zengin.

bencileyin kabullen, çok sonra tanı bizi.
tanıdıkça gel, geldiğinde kaldır işaretleri
özgür olsun o gün her şey
her şey haliç’te iki zeytin gibi
bir noktada asılı kalmak istercesine.

A.
nisan 2011 | erenköy

yalnız bir opera | murathan mungan

2011-04-21T06:38:00.003-04:00

ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda

yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim

oysa bilmediğin bir şey vardı sevgilim

ben sende bütün aşklarımı temize çektim.

imrendiğin, öfkelendiğin

kızdığın, ya da kıskandığın diyelim

yani yaşamışlık sandığın

geçmişim

dile dökülmeyenin tenhalığında

kaçırılan bakışlarda

gündeliğin başıboş ayrıntılarında

zaman zaman geri tepip duruyordu.

ve elbet üzerinde durulmuyordu.

sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun,

biraz daha fazla sevdiğim,

biraz daha önem verdiğim.

başlangıçta dogruydu belki.

sıradan bir serüven,

rastgele bir ilişki gibi başlayıp,

gün günden hayatıma yayılan,

varlığımı ele geçiren,

büyüyüp kök salan bir aşka bedellendin.

ve hala bilmiyordun sevgilim

ben sende bütün aşklarımı temize çektim

anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana

bütün kazananlar gibi

terk ettin

yaz başıydı gittiğinde,

ardından,

senin için üç lirik parça yazmaya karar vermistim.

kimsesiz bir yazdı.

yoktun.

kimsesizdim.

çıkılmış bir yolun ilk durağında

bir mevsim

bekledim durdum.

çünkü ben aşkın bütün çağlarından geliyordum.

sanırım lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu

yüzündeki küskün kedere,

gür kirpiklerinin altından kısık lambalar gibi ışıyan gözlerine

çerçevesine sığmayan

munis, sokulgan, hüzünlü resimlerine

lirik sozcüğü en çok yüzüne yakışıyordu

yaz başıydı gittiğinde.

sersemletici bir rüzgar gibi geçmişti mayıs.

seni bir şiire düşündükçe

kanat gibi, tüy gibi,

dokunmak gibi uçucu ve yumuşak şeyler geliyordu aklıma.

önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük

usulca düşüyordu bir kağıt aklığına,

belki de ilk kez giriyordu yazdıklarıma, hayatıma.

yaz başıydı gittiğinde.

bir aşkın ilk günleriydi daha.

aşk mıydı, değil miydi?

bunu o günler kim bilebilirdi?

"eylül'de aynı yerde ve aynı insan olmamı isteyen"

notunu buldum kapımda.

altına saat:16.00 diye yazmıştın,

ve 16.04'tü onu bulduğumda.

daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını

takvim tutmazlığını

aramızda bir düşman gibi duran

zaman'ı

daha o gün anlamalıydım

benim sana erken

senin bana geç kaldığını

gittin.

koca bir yaz girdi aramıza.

yaz ve getirdikleri.

döndüğünde eksik,

noksan bir şeyler başlamıştı.

sanki yaz, birbirimizi

görmediğimiz o üç ay,

alıp götürmüştü bir şeyleri hayatımızdan,

olmamıştı, eksik kalmıştı.

kırılmış bir şeyi onarır gibi başladık yarım kalmış arkadaşlığımıza.

adımlarımız tutuk,

yüreğimiz çekingen,

körler gibi tutunuyor,

dilsizler gibi bakışıyorduk.

sanki ufacık bir şey olsa birbirimizden kaçacaktık.

fotoromansız, trüksüz, hilesiz, klişesiz bir beraberlikti bizimki. zamanla

gözlerimiz açıldı,

dilimiz çözüldü

güvenle ilerledik birbirimize.

gittin.

şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza.

biliyorum

ne sen dönebilirsin artık,

ne de ben kapıyı açabilirim sana.

şimdi biz neyiz biliyor musun?

akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.

birbirine uzanamayan

boşlukta iki yalnız yıldız gibi

acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz

bir zaman sonra

batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca

kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız

ne kalacak bizden?

bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim su kırık dökük şiirim

sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında

ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden

bizden diyorum, ikimizden

ne kalacak?

şimdi biz neyiz biliyor musun?

yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları gibiyiz. umut

ve korkunun

hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada

bir şey bulduğunda neyi, ne yapacağını

bilmeyen

çocuklar gibi

ve elbet biz de bu aşkta büyüyecek

her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz

kış başlıyor sevgilim

hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor

bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan

oysa yapacak ne çok şey vardı

ve ne kadar az zaman

kış başlıyor sevgilim

iyi bak kendine

gözlerindeki usul şefkati

teslim etme kimseye, hiçbir şeye

upuzun bir kış başlıyor sevgilim

ayrılığımızın kışı başlıyor

giriyoruz kara ve soğuk bir mevsime.

kitaplara sarılmak, dostlarla konuşmak,

yazıya oturup

sonu gelmeyen cümleler kurmak,

camdan dışarı bakıp puslu şarkılar mırıldanmak...

böyle zamanlarda her şey birbirinin yerini alır

çünkü her şey bir o kadar anlamsızdır

içimizdeki ıssızlığı dolduramaz hiçbir oyun

para etmez kendimizi avutmak için bulduğumuz numaralar

bir aşkı yaşatan ayrıntıları nereye saklayacağınızı bilemezsiniz

çıplak bir yara gibi sızlar paylaştığınız anlar,

eşyalar gözünüzün önünde durur

birlikte yarattığınız alışkanlıklar

korkarsınız sözcüklerden, sessizlikten de; bakamazsınız aynalara,

cağrışımlarla ödeşemezsiniz

dışarda hayat düşmandır size

içeride odalara sığamazken siz, kendiniz

bir ayrılığın ilk günleridir daha

her şey asılı kalmıştır bitkisel bir yalnızlıkta

gün boyu hiçbir şey yapmadan oturup

kulak verdiğiniz saat tiktakları

kaplar tekin olmayan göğünüzü

geçici bir dinginlik, düzmece bir erinç

suyu boşalmış bir havuz, fişten çekilmiş bir alet kadar tehlikesiz

bakınıp dururken duvarlara

boş bir çuval gibi, çalmayan bir org gibi, plastik bir çiçek, unutulmuş bir oyuncak,

eski bir çerçeve gibi, hani, unutsam eşyanın gürültüsünü, nesnelerin dünyasinda

kendime bir yer bulsam, dediğimiz zamanlar gibi

kendimizin içinden

yeni bir kendimiz çıkarmaya zorlandığımız anlar gibi

yeni bir iklime, yeni bir kente,

bir tutkunluk haline, bir trafik kazasına,

başımıza gelmiş bir felakete, işkenceye çekilmeye,

ameliyata alınmaya kendimizi hazırlar gibi

yani dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benliğimizi

ama öyle sessiz baktığımız duvarlar gibi olmaya çalışırken,

ve kazanmış görünürken derinliğimizi

ne zaman ki, yeniden canlanır bağışlamasız belleğimizde

bir an'ın, yalnızca bir an'ın bütün bir hayatı kapladıgı anlar

o tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi

hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar

denemeseniz de, bilirsiniz

hiç yakın olmamışsınızdir intihara bu kadar

bana zamandan söz ediyorlar

gelip size zamandan söz ederler

yaraları nasıl sardığından,

ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden.

zamanla ilgili

bütün atasözleri gündeme gelir yeniden.

hepsini bilirsiniz zaten,

bir işe yaramadığını bildiğiniz gibi.

dahası onalar da bilirler.

ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler,

öyle düşünürler.

bittiğine kendini inandirmak,

ayrılığın gerçeğine katlanmak,

sırtınızdaki hançeri çıkartmak,

yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden karşılaşmak

kolay değildir elbet.

kolay değildir

bunlarla baş etmek, uğruna içinizi öldürmek.

zaman alır.

zaman,

alır sizden bunların yükünü

o boşluk dolar elbet,

yaralar kabuk bağlar,

sızılar diner, acılar dibe çöker.

hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir.

bir yerlerden bulunup yeni mutluluklar edinilir.

o boşluk doldu sanırsınız

oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir

gün gelir bir gün

başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide

o eski ağrı

ansızın geri teper.

dilerim geri teper.

yoksa gerçekten

bitmişsinizdir.

zamanla yerleşir yaşadıkların,

yeniden konumlanır, çoğalır anlamları,

önemi kavranır.

bir zamanlar anlamadan yaşadığın şey,

çok sonra değerini kazanır.

yokluğu derin

ve sürekli bir sızı halini alır.

oysa yapacak hiçbir şey kalmamıştır artık

mutluluk geçip gitmiştir yanınızdan

her şeye iyi gelen zaman sizi kanatır

ölmüş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla

günlerin dökümünü yap

benim senden, senin benden habersiz alıp verdiklerini

kim bilebilir ikimizden başka?

sözcüklerin ve sessizliklerin yeri iyi ayarlanmış

bir ilişkiyi, duyguların birliğini, bir aşkı beraberlik haline getiren

kendiliğindenliği

yani günlerimiz aydınlıkken kaçırdığımız her şeyi

bir düşün

emek ve aşkla güzelleştirilmiş bir dünya

şimdi ağır ağır batıyor ve yokluğa karışıyor orada

ölmüş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla

bunlar da bir işe yaramadıysa

demek yangından kurtarılacak hiçbir şey kalmamış aramızda

bu şiire başladığımda nerde,

şimdi nerdeyim?

solgun yollardan geçtim.

bakışımlı mevsimlerden

ikindi yağmurlarını bekleyen

yaz sonu hüzünlerinden

gün günden puslu pencerelere benzeyen gözlerim

geçti her çağın bitki örtüsünden

oysa şimdi içimin yıkanmış taşlığından

bakarken dünyaya

yangınlarla bayındır kentler gibiyim:

çiçek adlarını ezberlemekten geldim

eski şarkıları,

sarhoşların ve sucluların unuttuklarını hatırlamaktan

uzun uzak yolları tarif etmekten

haydutluktan ve melankoliden

giderken ya da dönerken atlanan eşiklerden

duyarlığın gece mekteplerinden geldim

bütünlemeli çocuklarla geçti

gençliğimin rüzgara verdiğim yılları

dokunmaların ve içdökmelerin vaktinden geldim.

bu şiire başladığımda nerde,

şimdi nerdeyim?

yaram vardı. bir de sözcükler

sonra vaat edilmiş topraklar gibi

sayfalar ve günler

ışık istiyordu yalnızlığım

kötülükler imparatorluğunda bir tek şiir yazmayı biliyordum

ilerledikçe...kaybolup gittin bu şiirin derinliklerinde

aşk ve acı usul usul eriyen bir kandil gibi söndü

daha şiir bitmeden.

karardı dizeler.

ask...bitti. soldu siir.

büyük bir şaşkınlık kaldı o fırtınalı günlerden

daha önce de başka şiirlerde konaklamıştım

ağır sınavlar vermiştim değişen ruh iklimlerinde

aşk yalnız bir operadır, biliyordum: operada bir gece

uyudum, hiç uyanmadım.

barbarların seyrettiği tarapezlerden geçtim

her adımda boynumdan bir fular düşüyordu

el kadar gökyüzü mendil kadar ufuk

birlikte çıkılan yolların yazgısıdır:

eksiliyorduk

mataramda tuzlu suyla, oteller kentinden geldim

her otelde biraz eksilip, biraz artarak

yani coğalarak

tahvil ve senetlerini intiharlarla değiştirenlerin

birahaneler ve bankalar üzerine kurulu hayatlarında

ağır ve acı tanıklıklardan

geçerek geldim. terli ve kirliydim.

sonra tımarhanelerde tımar edilen ruhum

maskeler ve çiçekler biriktiriyordu

linç edilerek öldürülenlerin hayat hikayelerini de...

korsan yazıları, kara şiirleri, gizli kitapları

ve açık hayatları seviyordu.

buraya gelirken

uzun uzak yollar için her menzilde at değiştirdim

atlarla birlikte terledim yolları ve geceleri

ödünç almadım hiç kimseden hiçbir şeyi

çıplak ve sahici yaşayıp çıplak ve sahici ölmek için

panayır yerleri...panayır yerleri...

ölü kelebekler...ölü kelebekler...

sonra dünyanın bütün sinemalarında bütün filmleri seyrettim.

adım onların adının yanına yazılmasın diye

acı çekecek yerlerimi yok etmeden

acıyla baş etmeyi öğrendim.

yoksa bu kadar konuşabilir miydim?

ipek yollarında kuzey yıldızı

aşkın kuzey yıldızı

sanırsın durduğun yerde

ya da yol üstündedir

oysa çocukluktan kalma gökyüzünde hileli zar

ölü yanardağlar, ölü yıldızlar

ve toy yaşın bilmediği hesap: ışık hızı

aşkın bir yolu vardır

her yaşta başka türlü geçilen

aşkın bir yolu vardır

her yaşta biraz gecikilen

gökyüzünde yalnız bir yıldız arar gözler

gözlerim

aşkın kuzey yıldızıdır bu

yazları daha iyi görülen

ben, öteki, bir diğeri ona doğru ilerler

ilerlerim

zamanla anlarsın bu bir yanılsama

ölü şairlerin imgelerinden kalma

sen de değilsin. o da değil

kuzey yıldızı daha uzakta

yeniden yollara düşerler

düşerim

bir şiir yaşatır her şeyi yaşamın anlamı solduğunda

ben yoluma devam ederim. bitmemiş bir şiirin ortasında

darmadağınık imgeler, sözcükler ve kafiyeler

yaşamsa yerli yerinde

yerli yerinde her şey

şimdi her şey doludizgin ve çoğul

şimdi her şey kesintisiz ve sürekli bir devrim gibi

şimdi her şey yeniden

yüreğim, o eski aşk kalesi

yepyeni bir mazi yarattı sözcüklerin gücünden

dönüp ardıma bakıyorum

yoksun sen

ey sanat! her şeyi hayata dönüştüren

Murathan Mungan

melancholy man

2011-04-19T18:02:00.003-04:00

melancholy man

i'm going to find a happy

2011-04-19T17:54:00.005-04:00

Katie Melua - A Happy Place

Fotoğraf

2011-04-19T03:04:00.003-04:00

Mevsim yüzünden hayatımız siyah-beyaz ya da iyi ihtimal sepya fotoğraf kareleri gibi.

Çoğunlukla güzel, ama fazlası iç sıkıyor.

Hoşçakal

2011-04-17T13:27:00.003-04:00

İlişkide bir tarafın ruhu 'hoş',

diğer tarafınki 'çakal'sa sonuç çok nettir:

'hoşçakal'.

Ben Seni Böyle Hatırlarım...

2011-04-16T02:14:00.001-04:00

Ali Sami Yen'e gittik.

Yaşattığınız taze utançlar, hiç yaşanmamış gibi oldu.

Aklımızda Madrid, Xamax, Milan, Barça maçları,

dilimizde zafer şarkıları.

Bir Kadın Mı, Galatasaray Mı?

2011-04-16T02:12:00.003-04:00

Kahrettiğinde bile asaletinden bir şey kaybetmediği,

acıttığında bile yalan söylemediği için

bir kadından daha çok sevilir

Galatasaray.

Tutuk

2011-04-14T11:41:00.003-04:00

Kalbinden geçenleri ağzın söyleyemiyorsa âşıksın,

dile getirdiklerini artık kalbin hissetmiyorsa pişmansın demektir.

Nietzsche ile Sohbet

2011-04-14T03:41:00.003-04:00

Birgün Nietzsche ile oturuyorduk.

Ne olacak bu kadınların durumu dedi, ‘hiç’ dedim.

Umudun var mı dedi, ‘yok’ dedim.

Anladım dedi.

Sustuk.

Kötü Ruhlar

2011-04-13T17:05:00.002-04:00

İlişki kurarken,

duyguları düşüncelerin yerine koyan insanlar; dengesiz ve değer yargıları olmayan ruhlar tarafından kandırılmaya

mahkumdur.

Vizyon

2011-04-09T17:09:00.007-04:00

Galatasaray'da 'vizyon' sözcüğünü her duyduğumda aklıma

Arabesk filminde Müjde Ar'a söylenen 'anam' geliyor.

Sonu 15 yıldır hep aynı oldu...

Yalan

2011-04-09T17:09:00.006-04:00

Bir kadın sevdiği erkeğin gözlerine bakarak 'bir kez bile' yalan

söyleyebilmişse, herkese ve her konu hakkında yalan

söyleyebilir.

Galatasaray'da Neler Oluyor? | goal.com

2011-04-08T05:16:00.003-04:00

Elbette uzunca bir süredir Galatasaray’daki sportif ve idari başarısızlık herkesin dikkatini çekiyordu. Gene de kimse 27 Mart 2011 Olağan Genel Kurulu’nda yönetimin idari yönden ibra edilmeyeceğini, camianın bu denli belirsizlikler denizine düşeceğini ve kulübün mahkemelik olacağını tahmin etmiyordu.

Her şeyi daha net anlayabilmek için filmi biraz başa sarmak gerekli…

Aslında 25 Mart 2006 günü yapılan seçimden sonra Galatasaraylıların büyük bölümünün içi umutla dolmuştu. O gün, her ne kadar dört yıllık Özhan Canaydın döneminde çok acı günler yaşanmış olsa da 1990lı yılların efsane yöneticisi Adnan Polat, Canaydın’ın üçüncü döneminde mali, sportif ve idari konulardan tam yetkili şekilde yönetici oldu. Çok değil birkaç ay sonra gelen Gerets’li, 16 dakikalı, 20:45’li şampiyonlukla camianın güveni geri gelmeye başlamıştı artık.

Ancak ne olduysa ondan sonra olmaya başladı. Bugün gelinen noktanın, verilen sert tepkilerin ardında o gün atılan adımlar var. Florya’da Adnan Sezgin etkisi, kulüp içerisinde kadrolaşma operasyonları, sportif istikrarsızlık günden güne kendisini hissettirmeye başladı. Rahmetli Canaydın’ın hastalığının ilerlemesi ve Adnan Polat’ı yönetime alırken verdiği söz gereği, başkanlık 2008’de Adnan Polat’a devredildi. Camianın geçmişten gelen kara tablo nedeniyle yeterince kredi tanıdığı Polat yönetim kurulunda Haldun Üstünel ve Yiğit Şardan ile birlikte taraftara yakın duran, tribünün nabzını iyi tutan, seçkinci tavırdan uzak duruşları ile camiadan büyük destek aldılar. Artık olaylara taraftar gibi bakan, kitlelerin sesi olan, haksızlık karşısında yüksek perdeden konuşan bir yönetim iş başındaydı…

Sonun Başlangıcı

Takımın başında sahaya çıktığı haftalarda herkesin şaşırdığı Kalli’nin takımı bırakıp gitmesi, ‘Florya’nın ağabeyleri’nin takıma ağırlıklarını koyması ve Cevat Güler’in gerginliği yumuşatan tavrı sonrası gelen şampiyonlukla umutlar bir kez daha yeşerdi. Her ne kadar o mucizevi şampiyonluk sonrası sportif başarının yerinde yeller esse de getirilen yıldızlar, camia içerisinde iletişim konusundaki profesyonel çalışmalar, önceki yönetimler döneminde başlanılan projelerin camiaya güzel sunumları, Polat ve yönetiminin, büyük rekabete sahne olan 2010 seçimlerinde yeniden seçilmesini sağladı.

Aslında tablonun anlatılanlar kadar pembe olmadığı, o günlerde de dikkatli gözlerden kaçmıyordu. Artan gelirlere rağmen borçlar da aynı hızda artıyor, ‘şeffaflık’ söylemlerine rağmen kulüpten en hayati konularda bile bilgi alınamıyor, kulüp içerisinde kadrolaşma son hız devam ediyor, gelecek yılların gelirleri şimdiden avans olarak kullanılıyor, getirilen yıldızlara, son beş senede harcanan 386.000.000 $’a rağmen futbol takımı değil Avrupa’da Türkiye’de bile başarılı olamıyor, yönetim tüm kişi ve kurumlarla kavgalı duruma geliyordu. Daha da kötüsü isimleri taraftarın gönlünde taht kurmuş birçok sporcu ve yöneticiyle ters düşüldü; Hasan Şaş, Ümit Davala, Hakan Şükür, Keita, Haldun Üstünel, Mondragon, Stumpf, Hagi, Song, Bülent Korkmaz, Tomas…

Projeler

İşin ilginç yanı Adnan Polat dönemde sürekli olarak pazarlanan önemli projeler de ne yazık ki Galatasaray yönetimin eseri değil. GS Bonus Garanti Bankası’nın projesi, GS TV Doğan Grubu’nun projesi, GS Mobile ise Avea’nın projesi. Bu projelerin içerikleri, ilgili markaların diğer spor kulüpleri ile yaptıkları iş ortaklıklarından farklılık arz etmiyor. Kaldı ki gelir artırıcı etkisi olduğu iddia edilen bu projelerin kârlılıkları ısrarla açıklanmıyor, genel kurulda bu yönde sorulan sorulara ‘gerçekten çok karlı’ üstü kapalı cevaplar veriliyor. Yani bu dönemde sürekli vurgu yapılan şeffaflaştık sözü havada kaldı. Yeri gelmişten belirtmekte fayda var; geçtiğimiz günlerde yapılan genel kurulda üyelerle paylaşılan mali tabloların uzun süredir talep edilen detayda olduğunu belirtmeliyiz. Her ne kadar mali konuların özetini genel kurula sunan Yiğit Şardan’ın verdiği rakamlar tutmasa da…

Bitirilmeleri çok önemli birer olay olan şirket birleşmesi, tüzüğün yenilenmesi, Riva projesi ise önceki yönetimler döneminde başlanılmış işlerdi. Üstelik bu projelerin her birinde çeşitli sorunlar olduğu bilinen bir gerçek. Hemen hepsi, uyarılara rağmen mevcut sorunlar görmezden gelinerek, ‘ben yaptım oldu’ mantığı ile bitirilmeye çalışıldı.

Örneğin şirket birleşmesi için önce Aslantepe’den gelecek kombine kart satışı gelirleri kullanacağı söylendi. Daha sonra ‘şartları neredeyse camiadan saklanan’ bir kredi alındı. Bu kredinin ne kadarının şirket birleşmesi için kullanıldığı, kredinin alınmasında katkısı olan kulüp çalışanına neden başarı primi ödendiği bugün bile tartışmalı konular.

Keza tüzük değişti değişmesine, ancak hangi ödün ve pazarlıklarla değiştirildi o noktaya da dikkatle bakmak gerekli. Kurulan tüzük komisyonunun aylarca süren çalışması, üyelerce ortaya atılan onlarca öneriye rağmen, kendisi de Galatasaray Spor Kulübü’ne zor üye olduğunu anlatan Sayın Polat tüzük kongresinden bir gece önce şahsi inisiyatifi ile tüzük metnini değiştirdi. Son hafta kulübün muhafazakâr kesimi ile yaptığı gizli toplantılarda üyelik maddelerinden ödün vererek karşılığında uluslar arası denetimi zorunlu kılan maddeleri taslak metinden çıkarttı. Şeffaflık ve denetlenebilirlik üzerine her kürsüye çıktığında övünmekte beis görmeyen başkan; ancak gelen yoğun baskılar sonrasında, üçüncü tüzük kongresinde denetim maddelerini taslağın ilk halindeki şekliyle kabul etti. Bu süreç o kadar sancılı oldu ki zedelenen sadece tüzüğün metni olmadı. Kapalı kapılar ardında yapılan pazarlıklar, Galatasaray Spor Kulübü başkanın kongreyi protesto eden grubun ayağına kadar gidip ‘lütfen içeri girin’ demesi, camia içerisindeki liseli-alaylı ayrımının daha da belirginleşmesi gibi yan etkileri de hep beraber gördük. Yıpranan Galatasaray değerlerinin etkilerini kuşkusuz ki uzun yıllar devam edecektir.

Gene Polat yönetimleri döneminde yaşanan Cemal Nalga skandalı ile Galatasaray isminin skandallarla anılır hale gelmesi, futbol takımının yenilgi rekorları kırması, söylemlerdeki tutarsızlıklar, sözleşmesinin sonuna kadar bizimle denilen teknik adamların birkaç hafta içinde gönderilmeleri, Ada ile ilgili genel kurul kararına rağmen yönetimin hiçbir şekilde harekete geçmemesi, gelen hiçbir yıldız oyuncunun başarılı olamaması camianın sabır sınırlarını zorladı.

Patlama

Yaşanan bunca olumsuzluğun ardından, kendisini iyiden iyiye hissettiren ve geliyorum diyen ‘patlama’ Ali Sami Yen Stadyumu’na veda edilen günde uç erdi. İlk kez bir Galatasaray başkanı anons edildiğinde kendi taraftarınca yuhalandı. Ali Sami Yen Stadyumu’na veda edilirken yaşananlar Aslantepe açılışında yaşanacakların adeta habercisiydi.

Aslantepe’nin açılışı ise yönetim ile camianın arasında iplerin koptuğu son nokta oldu. Başbakanın gördüğü tepkinin öcünü kürsüdeki kontrolsüz konuşması ile almaya çalışan bir bürokratın tahrik ettiği tribünler tepkilerini giderek artırdı. Bu durumda başbakanın ve onunla gelenlerin ortamı terk etmesi kimseyi rahatsız etmese de giderlerken adeta azarladıkları Galatasaray Spor Kulübü başkanının verdiği çaresizlik fotoğrafları, taraftarını bırakarak stadyumu terk etmesi ve ertesi gün “Bu insanları Galatasaraylı kabul etmiyoruz. Bunlar Galatasaray camiasının içinden değildir. 200 kameranın görüntüleri var. Bu şekilde eylem yapmak isteyenlerin incelenmesini yapacağız ve protesto edenleri tespit edeceğiz.” söylemi camianın büyük bir bölümü ile Adnan Polat arasındaki son gönül bağlarını tamamen yerle yeksan etti. Garip olan, başkanın Galatasaraylı olmadıklarını iddia ettiği o topluluğun17.000’i Galatasaray Spor Kulübü üyeleri ve yakınlarından, 18.000’i kombine kart sahibi taraftardan, 3.000’i ise kulübün çalışanları ve eski sporculardan oluşmasıydı.

Yönetimdeki Parçalanma ve İdari Yönden İbrasızlık

Bu süreç daha önce Haldun Üstünel ile Cemal Özgörkey’in istifalarını yumuşak geçiş ile atlatan yönetimi tam anlamıyla çatlattı. Mehmet Helvacı, Vedat Eşkinat ve Doğan Yalçınkaya yönetime içerisinden muhalefet etmeye başladılar. Öyle ki Divan Kurulu’nda bu üç yönetici ile yönetim kurulunun diğer üyeleri arasına boş iskemle konuldu, başkan bu yöneticileri “gururları varsa istifa ederler” diyerek basın önünde suçladı. Bahsi geçen yöneticiler de yönetim içerisindeki usulsüz uygulamaları her hafta yaptıkları toplantılar ile üyelerle paylaştılar.

Bu şartlar altında gelinen olağan genel kurul da doğal olarak gergin başladı. Söz alan 38 konuşmacının hemen hepsi yönetimi eleştirdi. Camianın önde gelenleri bu kilidi açmak üzere yönetimi seçim kararı almaları gerektiği konusunda uyardı. Ancak Adnan Polat bu çağrıları görmezden geldi, dikkate almadı. Özetle genel kurulun nabzını iyi tutamadı.

Sonuçta mali yönden ibra edilen yönetim idari yönden ibra edilmedi. Bunun anlamı yönetimin seçim tarihi açıklaması ve bu yönetim içerisinde yer alan kimsenin de bu seçimde aday olamamasıydı. Açılan ve sadece birinden ihtiyati tedbir kararı çıkan üç davanın amaçları budur. Şu anda doğrudan idari ibrasızlık kararına karşı açılan ve birinden ihtiyati tedbir kararı çıkan davalar görüşülmeye devam edecektir. Ancak mahkemenin aldığı ihtiyati tedbir kararı sonucu genel kurul kararları, davalar sonuçlanana kadar uygulanamayacağından, idari ibrasızlık şimdilik söz konusu değildir. Yani Sayın Polat ve yöneticileri 14 Mayıs 2011’de yapılacak seçimde aday olabilirler. Davalardan ne sonuç çıkacağı, mali kongrenin tekrar edilip edilmeyeceği ise şu anda hukuk adamlarının bile üzerinde anlaşabildikleri bir konu değil.

İlginç olan bir diğer durumsa; yönetim tarafından organize edilen bu davalara kulüp adına yönetim kurulunun itiraz edip etmeyeceği konusudur… Gerçi hukuki olarak haklı olmak, Galatasaray’da başkanlık yapmaya yeter şart mıdır? Gönül bağlarının koptuğu bir yerde hukuki bağ olması ne derece anlamlıdır? Takdir siz değerli okuyucuların…

Bundan Sonra…

14 Mayıs 2011’de yapılacak seçim öncesinde adaylığını açıklamış tek isim şimdilik Cemal Özgörkey. Başkanlık yarışına Adnan Polat’ın dâhil olup olmayacağı ya da kendisine yakın bir ismi destekleyip desteklemeyeceği henüz net değil. Aynı şekilde Ünal Aysal’ın da adaylığı konusunda netleşmiş bir durum yok.

Belki de Galatasaray için, bugüne kadar denenmemiş, ismi yıpranmamış isimlerden oluşacak yepyeni bir başkan ve yönetim kurulu gereklidir. Camianın içerisinde olduğu bu alışılmadık durum ancak böylesi bir alışılmadık çözümle aşılabilir…

bu yazı goal.com'da yayınlanmıştır.

Tutku

2011-04-08T04:04:00.003-04:00

Hayatta herhangi bir şeye tutkuyla bağlı olmayan bir erkek, hiçbir kadına aşık olamaz.

A.

Aşk

2011-04-07T18:44:00.002-04:00

Aşk, aklın kekelemesidir.

Vizyon

2011-04-07T17:48:00.003-04:00

Galatasaray'da 'vizyon' sözcüğünü her duyduğumda aklıma Arabesk filminde

Müjde Ar'a söylenen 'anam' geliyor.

Sonu 15 yıldır hep aynı oldu...

Anılar Ölü Anlardır

2011-04-05T06:27:00.002-04:00

Her ‘an’ yaşamını sonlandırır ve anı olarak geçmiş mezarlığındaki yerini alır.

Sen de bir andın, şimdi artık bir anısın.

Ölüsün.

GSCimbom Fanzin'de Çıkan Söyleşim

2011-04-05T03:19:00.003-04:00

http://www.gscimbom.com/fanzin/43/
Sizinle ilgili Galatasaray taraftarının bilmediği ve merak ettiği bir çok şey var. Bize kısaca kendinizden bahseder misiniz? Arda Selim Üçer kimdir? Galatasaray'daki ve Galatasaray'ın hayatındaki yeri nedir?

Tribüncü bir baba ile liseli bir annenin, anne karnına düştüğü andan itibaren sarı kırmızı yaşayacağı belli olan iki erkek çocuğundan büyüğüm. 1980 İstanbul doğumluyum, aslen iktisatçı olmama rağmen 10 yıldır insan kaynakları alanında çalışıyorum.

Galatasaray sadece benim için değil, ailem için bir yaşam tarzı. Tatil programından, hafta sonu aktivitelerine, düğün dernek tarihlerinden, yemek saatlerine kadar her şey Galatasaray’a endeksli bir ailede büyüyünce başka türlüsü de düşünülemezdi herhalde. Bebekliğimden itibaren maçlara götürülen, giden bir taraftar olarak, on yıldır düzenli şekilde kapalı tribünden Galatasaray’a destek vermeye çalışıyorum.

Yakın zamanda Galatasaray yönetiminde yer almak gibi bir düşünceniz var mı? Galatasaray'a katkı sağlamak ile ilgili gelecekteki hedefleriniz neler? Örneğin siz başkan olsaydınız değiştireceğiniz veya yenileyeceğiniz ilk şey ne olurdu?

Galatasaray ile ilgili herhangi bir sorumluluk taşıyacak görevde olmak herhalde sadece benim değil her sarı kırmızılı sevdalısının hayalidir. Ancak yönetime girmek kişinin kendisi için değil, Galatasaray’ın yararı için olmalı. Mevcut durumda benden çok daha fazla katkı sağlayabilecek, Galatasaray’a yarar getirecek kişiler var. Bu anlamda gitmem gereken çok yol olduğunu düşünüyorum. Umarım zamanı gelince Galatasaray’a yarar sağlayabileceğim görevler alabilirim. O zaman kadar fikir üretmek, düşünce belirtmek, tartışma ve proje grupları içerisinde yer almak gibi bir amacım var.

Eğer bazı şeyleri değiştirebilecek konumda olsaydım öncelikle yapmak isteyeceğim şey, kurumsallaşma ve gerçek bir şeffaflık olurdu. Gerçekten sözcüğünün altını çizmek isterim. Mevcut yönetimimiz de dahil olmak üzere uzun süredir ne yazık ki şeffaflık cilalı ama sadece kağıt üzerinde kalan bir sözcük oldu. Değil taraftar, üye bile olsanız, usulüne uygun şekilde bile kulüpten bilgi almanız zor. Bilgiye ulaşmanın zor olduğu yerde ilgi de zamanla kayboluyor; dahası iç denetim mekanizmalarının önü tıkanmış oluyor.

Kurumsallaşma da şu nedenle önemli; Galatasaray Spor Kulübü ve bağlı şirketleri ile artık gönüllülük esası ile yönetilebilecek hacmi geçti. Holding yapısı ile, organizasyonel örgütlenmesi ile, yönetim modelleri ile profesyoneller tarafından idare edilmeli. Seçilmişlerin en büyük görev ve sorumluluğu ise bu profesyonellerin doğru isimlerden oluşmasını sağlamak, onlara uygun çalışma ortamı yaratmak ve elbette denetlemek olmalı. Son yıllarda kulübümüzde kurumsallaşma alanında varmış gibi yapılan çalışmaların ardından hep aynı sonuca rastladık; kadrolaşma! Genel olarak Galatasaray için seçilen profesyonellerin hangi yetkinliklere göre seçildiği konusunda ciddi soru işaretlerim var. Ahbap çavuş ilişkileri, ‘bizden biri’ gibi kriterler daha ön planda. Sistem kurmak ve iyileştirmek üzerine yeterli çalışma ne yazık ki yapılamadı.

Galatasaray camiasının morali bozuk, dahası özgüveni zedelenmiş durumda. Yetkili bir konumda olduğum varsayımında bu konunun da doğru iletişim stratejileri ile ele alınması için uğraş verirdim.

Kulübü şu anki durumdan kurtarabilecek başkan adayınız kimdir? Gelecek başkan adayından Galatasaray'ın geleceğiyle ilgili beklentileriniz neler?

Henüz tüm adayların ortaya çıkmadığı şu gün isim vermek ne derece doğru bilmiyorum. Belki ideal başkanın mevcut şartlar içerisindeki tanımını yapmak daha doğru olur. Ne yazık ki Galatasaray’ın çok sorunu var. Henüz ruhsatı alınmayan Aslantepe, giderek artan borç stoğu, gelecek yılların şimdiden harcanan gelirleri, sportif başarısızlıklar, moral olarak zedelenmiş bir camia… Öncelikle başkan adaylarının bu sorunları bilen, farkında olan kişilerden çıkması lazım. Başkanın daha önce görev almamış dolayısıyla yıpratılmamış biri olması da önemli. Hatta yönetim kurulu bile ne kadar az tanınan kişilerden oluşursa o denli rahat çalışma ortamı bulabilir diye düşünüyorum. Hayalperest değil gerçekçi, sorunlara hakim, ekip çalışmaları ile yönetim kurulunu idare edecek, camiayı bir arada tutabilecek bir ekip gerekli.

Başkanlıkta en çok öne çıkan isim Sn. Ünal Aysal şüphesiz. Seçimleri kazanırsa bizi gelecekte ne tür değişimler bekliyor? Kulübü tekrar eski gücüne (Şampiyonlar Ligi'ne düzenli olarak katılan bir Galatasaray) kavuşturabilir mi?

Açıkçası Sayın Ünal Aysal’ı Galatasaray camiası içerisinden fazla tanımıyorum. Galatasaray’ı ne kadar bilir, ne kadar yakından takip eder, mevcut sorunları hakkındaki önerileri nelerdir bilemiyorum. Son mali kongrede konuşma yapmaması da bu anlamda beni şaşırttı. Ancak başarılı ve olanakları olan bir işadamı olduğu su götürmez bir gerçek.

Burada iş kendisi ile beraber çalışacak yönetim kurulu üyelerine düşüyor. Beraber çalışma konusunda uyumlu, başkanı da uyarabilecek cesarette, profesyonelleşme konusunda istekli kişilerden oluşan bir yönetim kurulu şart. Oy potansiyeline göre değil, bilgi ve deneyimlerine göre seçilmiş bir yönetim kuruluna ihtiyaç var. Yeni isimlere, gerek camia içerisinde gerekse camia dışında yıpratılmamış yeni yüzlere ihtiyaç var.

Galatasaray camiası başkanı kim olursa olsun eski gücüne dönecektir. Bu potansiyel de vizyon da kulübümüzde var. Kuruluş amacı ‘Türk olmayan takımları yenmek’ şeklinde tarif edilmiş, müzesinde birçok branşta Avrupa ve Dünya Şampiyonlukları'na ait kupalar olan bir kulübün yeniden ayağa kalkacak gücü kesinlikle vardır. Kaynak yönetimi doğru yapılır, insan kaynağı doğru değerlendirilir, doğru profesyonellere yetki verilirse istediğimiz başarıları yakalayabiliriz.

Başkan Adnan Polat'ın yönetimden bu şekilde indirilmesini etik buluyor musunuz? Bu konuda Başkan Adnan Polat'ın tutumunu da göz önünde bulundurursanız size göre en doğru yol bu muydu yoksa başka bir seçenek düşünülebilir miydi?

Elbette etik buluyorum. Neticede ibra etmemek ve bunun yöntem ile sonuçları Sayın Polat’ın döneminde düzenlenen tüzüğe göre olmuştur. Hukuk ve demokrasinin en güzel örneklerinden birini vermiştir Galatasaray camiası. Ülkemizde pek rastlanmayan bir uygulama olmasına rağmen bence yöntem olarak da doğrudur sonuçları olarak da. Hatta mali kongrede başta Sayın Hayri Kozak, Sayın İzzettin Doğan ve Sayın Doğan Hasol olmak üzere birçok üye tarafından bu sonucun doğacağı konusunda yönetim uyarılmış ve yönetimin camiayı rahatlatmak için seçim kararını açıklaması istenmiştir. Üstelik hoşnutsuzluk sadece üyeler arasında değildir; milyonlarca Galatasaray taraftarının da oy hakkı olsa ben sonucun değişmeyeceğini düşünüyorum.

Ancak başkan ve yönetimimizin bu söylemlere nasıl bu kadar kayıtsız kaldıklarını bugün bile çözebilmiş değilim. Oysa kendileri seçim kararı aldıklarını açıklasalar, ibra da olurlardı olası bir seçimde aday olup seçilebilirlerdi de.

Kongre günündeki konuşmanız bir çok ismin sizi ayakta alkışlamasına sebep oldu. Bir çok isme tek kelimelik yorumlar yaptığınız kısım oldukça ilgi gördü. Özellikle forumumuzda taraftar tarafından beğeniyle karşılandı. Benzer şekilde Başkan Adnan Polat'a tek kelimelik bir yorum yapsanız bu ne olurdu?

En büyük hayalkırıklığım.

Ben Sayın Adnan Polat başkan olduğu gün artık taraftarın kalbinden geçenleri uygulayacak, bizim gibi düşünen, iş bitirici bir profilde başkana kavuştuğumuzu düşünmüştüm. Öyle ki 90’lı yılların ortasından beri ismini duyduğumuzda heyecanlandığımız bir isimdi. Ancak “başkan” Adnan Polat ne yazık ki büyük bir hayalkırıklığı oldu.

Kongrede yaptığınız konuşma, medya ve yayınlandığı sitelerde de beğeniyle karşılandı. Konuşmanızın üzerinden günler geçtikten sonra, "şunu da desem iyi olurdu" dediğiniz birşey var mı?

Aslında genel kurul öncesi çalışırken 20’ye yakın konu başlığı belirlemiştim. Ancak gerek sürenin kısıtlı olacağını tahmin etmem, gerekse bazı konularda diğer üyelerin benden daha detaylı yorumlar yapacağına ilişkin görüşüm nedeniyle konuları epeyce daralttım. Ancak genel olarak içime sinen bir konuşma olduğunu söyleyebilirim. Belki mali konulara biraz daha eğilebilirdim.

Kurulda yapılan oylamayı şekil itibariyle doğru buluyor musunuz? Sizce Galatasaray'ın daha düzenli ve daha modern bir oylama yöntemiyle bu tip kararlar alması daha iyi ve sağlıklı olmaz mı?

Kesinlikle doğru bir görüş. Oylamalarda teknoloji kullanılabilir. Son kongrede bu anlamdaki yetersizlikler kimsenin hoşuna gitmeyen ve içine sinmeyen sahnelere neden oldu. Belki de bu tip genel kurul iki gün yapılmalı. Birinci gün görüşler ve tartışmalar, ikinci gün mali ve idari ibra oylaması ile yeni yılın bütçe taslağının görüşülmesi şeklinde.

Bugün itibariyle istifalar geldiğine göre, Adnan Polat ve yönetimi konuya itiraz için mahkemeye gitme kararı aldı. Mahkemede şimdiki durumun aksine bir karar çıkar mı? Mahkemeye gidilmesi Galatasaray'a ne ölçüde zarar verir?

Ben Sayın Adnan Polat’ın mahkemeye gideceğini düşünmüyorum. Bu yük, yani Galatasaray isminin mahkeme salonlarına taşınması en önce Adnan Polat’ı rahatsız eder. Mahkemede ne karar çıkar açıkçası hukukçulara sormak lazım. Ancak mahkeme Polat yönetiminin istediği yönde karar alsa bile bu kadar tepkinin olduğu bir camiaya başkanlık etmek için hukuki karar yeterli olacak mı? Bence hayır. Taraftarıyla, üyesiyle camianın Adnan Polat’la olan gönül bağı kopmuştur.

Başkan Adnan Polat'ın "Kimse elini taşın altına sokmadığı zaman geldik." söylemine katılıyor musunuz? Sizce o dönem Başkan Adnan Polat'ın başkanlık makamı için en güçlü aday olmasının başlıca sebebi neydi?

Kesinlikle katılmıyorum. Öncelikle Polat, zamanında televizyonda Galatasaray adına para toplarken ‘benim yönetime girmek gibi bir niyetim yok’ demiş ve fakat kısa süre sonra rahmetli Canaydın’ın üçüncü kez seçilmesinin önünü de açarak onun yönetimine girmiştir. Bugün biliyoruz ki yönetimde yer alma şartı da bir dönem sonra başkan olmaktır. Nitekim Polat’ın karşısına aday olarak çıkmak isteyen Adnan Öztürk camia içerisinde durdurulmuştur.

Bildiğiniz gibi kendisi Özhan Canaydın’ın tam desteği ve onun yönetimindeki bazı isimlerin de varlığı ile, örneğin Mehmet Helvacı ile, yönetimini kurmuştur. Elbette kendisine aldığı sorumluluk için teşekkür etmeliyiz, ancak kimse elini taşın altına sokmuyordu cümlesine katılmam mümkün değil.

5 sene içersinde gelirlerin %300 artmasıyla ilgili görüşleriniz neler? Bu konuda herhangi bir araştırmanız var mı?

Elbette gelirlerin artırılması yönetimimizin başarısıdır. Ancak başka argümanlara da bakmak lazım. Aynı dönemde Türk futbolundaki gelir artışı ne kadar olmuştur? Rakiplerin gelirleri hangi seviyeye çıkmıştır? Daha da önemlisi aynı dönemde giderler ne kadar artmıştır? Artan gelirler kaç yıl için yapılan anlaşmaların gelirleri olup, gelecek yıllara ait kısımlarından harcamalar şimdiden yapılmış mıdır?

Geldiğimiz noktada gelirler artmasına rağmen ne yazık ki borcumuz da her geçen gün artmaktadır. Gelir kalemlerinin başında on yıllık isim anlaşması ile Ali Sami Yen Spor Kompleksi TT Arena sponsorluğu gelmektedir. Stadyumu her ne kadar mevcut yönetimimiz açsa da bu proje önceki yönetimlerden devir alınmıştır. Pembe formaya rağmen Galatasaray Pazarlama zarar açıklamıştır. GS TV, GS Bonus, GSBilyoner, GS Mobile projelerinin ne yazık ki hiçbiri bu yönetimin marifeti değildir. İlgili markalar birçok farklı kulüp ile benzer çalışmalar yapmaktadır. Galatasaray’a özgü gelir getirici proje ne yazık ki hayata geçirilmemiştir. Aynı şekilde gelirlerin de doğru kullanılmadığı bir gerçektir… Üstelik son yılların en güncel konusu da Galatasaray’ın gelir, gider ve borçlarının ne kadar olduğuydu? Son mali kongrede Sayın Yiğit Şardan’ın açıkladığı rakamlar ile hazırlanan ve üyelere sunulan raporlardaki rakamlar bile çelişkiliydi.

Genel Kurul'un iki dönem rekorlarla başa getirdiği yönetimi,ibra etmeyerek 106 yılda bir ilki gerçekleştirmisini nasıl yorumlarsınız? Sizce bu karar Galatasaray tarihinde bir kara leke olarak mı kaldı? Yoksa Galatasaray'ın sahipsiz olmadığını mı gösterdi?

Yukarıda da değinmeye çalışmıştım. Bu karar hukuki olup, demokrasin sınırları içerisindedir. Bence bugüne kadar en önemli kongrelere bile 500-600 kişinin katıldığı Galatasaray’da 1970 kişilik bir kongre yapılması bile bir göstergedir. Camia liseli-alaylı, genç-yaşlı, eski-yeni üye demeden tepki göstermiştir. Tepki şeffaf olduğunu iddia edip şeffaf olmayan, taraftarını sahipsiz bırakan, kendi taraftarını emniyet güçlerine ispiyonlamakla tehdit eden, borçları artıran, Galatasaray’a hakaret eden bürokratlarla ilgili işlem başlatmayan, sportif olarak taraflarını üzen yönetime karşı bir duruştur.

Taraftar forumlarının yönetime karşı olan tutumlarını nasıl yorumluyorsunuz? Size göre taraftar forumları Galatasaray'a yeterince sahip çıkıyor mu?

Yaklaşık 12 yıldır taraftar forumlarında yazıyorum. En yakın arkadaşlarım Galatasaray.to döneminde tanıştığım dostlarım. Bu sürede doğal olarak çok ateşli tartışmaların içerisinde yer aldığım dönemler de oldu. Genel olarak camianın nabzını yoklamak, farklı bakış açılarından yararlanmak için çok önemsiyorum bu tip oluşumları. Bir kişinin mesafe tanımadan, sabahlara kadar Galatasaray düşünüp yazmasından daha güzel bir aşk tanımı olamaz. Elbette bazen istenmeyen tartışmalar, kırgınlıklar, bölünmeler olsa da bence internetin yarattığı en önemli katkılardan biri taraftar forumları.

Elbette yeni yönetimi destekleyeceğiz lakin yeni yönetim seçilmesi sürecinde (yaklaşık 90-100 günlük bir süreç) biz taraftarlara tavsiyeleriniz neler? Bu sürecin Galatasaray 'ın diğer branşlarında olası kayıpları olur mu? Örneğin şampiyonluğa koşan Galatasaray Bayan Basketbol takımının bundan etkilenmesi olası mı?

Ne yazık ki biz taraftarlara düşen en önemli görev; yine ve yeniden sabır. Yeni yönetim de sihirli değnek ile gelmeyecek. Zamana ihtiyaçları olacak. Elbette sporcularımızı da kolay bir süreç beklemiyor. Ancak onların da zaten mevcut durumda ideal bir ortamda çalıştıklarını söylemek güç. Şampiyonluk hayali ve taraftarın desteği ile bu süreci daha kolay aşabilirler.

Sizce yeni gelecek yönetim Bülent Ünder ile devam edecek midir, etmeli midir? Yeni hoca getirilmeli diyorsanız bu yabancı mı yerli mi olmalıdır?

Sayın Bülent Ünder, UEFA Kupası’na getiren teknik kadronun en önemli isimlerinden biriydi. Kişiliği ve tutumlarını benim değerlendirmem haddime değil ancak tam bir Galatasaraylı olduğunu söylemek doğru olur. Yine de bence Sayın Ünder bir geçiş sürecinin karşılığıdır. Yeni sezonda başka bir hoca ile anlaşılacaktır.

Bence gelecek isimden ziyade komple bir futbol organizasyonun oluşturulmasına ihtiyaç var. Sportif Direktörü’nden teknik direktörüne, kaleci antrenöründen futbolcu izleme / scouting ekibine kadar. Belki de teknik direktörden ziyade bu organizasyonun tepe yönetimi kimlerden oluşmalı onu tartışmalıyız. Galatasaray neden Afrika Kupası’na futbolcu izleme ekibinden birini göndermiyor, neden hala kasetten oyuncu seçiyoruz, Bank Asya’daki yeteneklerin farkında mıyız, neden futbol akademimizdeki önemli değerleri kaybettik? Bu sorularla başlarsak isimlerden ziyade sistemi konuşur ve doğruyu buluruz…

Son olarak bana bu güzel sorularla kendimi ifade etme, Galatasaray sohbeti yapabilme şansı verdiğiniz için teşekkür ederim.

SarıKırmızı & Galatasaray & Metin Oktay

2011-04-02T05:39:00.002-04:00

Hava kapalıysa sarı kırmızıyı,

canın sıkkınsa Galatasaray'ı,

ihanet varsa Metin Oktay'ı düşün.

Geçer.

Tanı

2011-04-02T05:37:00.004-04:00

Hayatındayken gerçek yüzünü göremediğini,

hayallerindeyken tanıyabilirsin.

Aşk'ın Tanımı

2011-03-29T18:44:00.003-04:00

Galatasaray yazılır,

müebbet aşk diye okunur!

Arda Üçer || Olağan Mali Genel Kurul'daki Konuşma || 27.03.2011

2011-03-28T18:26:00.001-04:00

GSK Olağan Mali Genel Kurul'daki Konuşma | 27.03.2011

2011-03-27T15:45:00.001-04:00

Sayın Divan Başkanı ve saygıdeğer üyeleri,

Değerli başkanım ve saygıdeğer yönetim kurulu üyeleri,

Sayın Galatasaraylılar,

Hanımefendiler, beyefendiler hepinizi saygıyla selamlıyorum.

Arda Selim Üçer, 14845.

Sözlerime başlarken geçen sene camiamıza başarılar kazandırmış, formalarının hakkını sonuna kadar vermiş, hedeflerinden uzaklaştığında bile Galatasaraylılık duruşundan ödün vermemiş tüm sporcularımıza ve antrenörlerine teşekkür ederim.

Hem de iki kere teşekkür ediyorum kendilerine. Çünkü mevcut yönetim, daha doğrusu ‘yönetilmeme’ şartları içerisinde kazanılan her başarı; rakiplere olduğu kadar, 83. Yönetim Kurulumuzun kararlarına ve uygulamalarına ‘rağmen’ kazanılmıştır. Ne yazık ki bundan böyle yönetimimiz için söylenebilecek en doğru söz ‘gölge etme başka ihsan istemem senden’dir.

Yönetim kurulu belirlenirken; profesyonel deneyime, bilgi birikime, ekip çalışması becerisine, temsil yeteneğine, liderlik yetkinliklerine bakılmadan, sadece oy getirisi olarak seçilen kişilerle yola çıkarsanız sonunda geleceğiniz nokta ‘araya boş sandalyenin konulduğu’ yönetim fotoğrafı olur.

Çözülmenin başladığı, ekip halinde çalışma alışkanlığının kaybolduğu, alınan kararların akıldan değil egodan geçtiği yönetim modellerinde de suçlu hep başkası olur. Tesadüfî olarak elde edilecek başarılarda; biz değil ben, istenmeyen sonuçlarda ise biz değil onlar öne çıkarılır. Adnan Polat yönetimlerinin en büyük özelliği; başarısızlığın kaynaklarını sürekli olarak dışarıda araması, olumsuzluklardan ders almak yerine yeni düşmanlar yaratmasıdır.

Başarısızlıklarla üzülmeyi kanıksadığımız, ancak daha vahimi Galatasaraylılık duruşu kayboldukça kahrolduğumuz son yıllarda; kulüp içinden ya da dışından birçok kişi ya da kurum suçlandı ve istenmeyen adam ilan edildi.

Şimdi sizlere bu suçlulardan bazılarının isimlerini hatırlatacağım. Elbette unuttuklarım olacaktır, beni affetsinler. Ancak bu isimlerin ortak özellikleri, hepsinin bizzat sayın başkan veya kendisi ile çalışan yöneticilerce suçlu ilan edilmiş olmalarıdır. Harcanan değerlerden bazılarının başarısızlıktaki paylarının tembellikle, şaibe ile yaftalandığını hatırlatmak isterim...

Rekor puanla takımı şampiyon yapan Erik Gerets yetersizdi

Erdal Keser hafiyeydi

Stumpf tecrübesizdi

Ümit Davala tembeldi

Hakan Şükür yaşlıydı

Hasan Şaş agresifti

Cemal Özgörkey uyumsuzdu

Haldun Üstünel bireyseldi

Mondragon pahalıydı

Hagi hırçındı

Lincoln sorunluydu

Arda Turan sorumsuz

Meira yavaştı

Keita disiplinsizdi

Cevat Güler yetkin değildi

Karl Heinz Feldkamp inatçıydı

Leo Franco şaibeliydi

De Sanctis kalitesizdi

Rigober Song sağlıksızdı

Stephan Tomas yaşı geçmişti

Bülent Tulun eski yönetimin adamıydı

Fahri Yılmaz muhalifti

Bülent Korkmaz savunma futbolu oynatıyordu

Skibbe tecrübesizdi

Rijkaard adapte olamadı

Neeskens adapte olamayana yardımcı olamadı

Mustafa Yücedağ dedikoducuydu

Kaan Görün farklı düşünüyordu

Fatih İbradı heyecanı kalmamıştı

Nedim Yiğit yeni sisteme uymadı

Yılmaz Özüak başkalarının önünü kapıyordu

Misimoviç umursamazdı

Ali Yavaş sessiz kalmıyordu

Sayıları sınırlı da olsa muhalif sesler art niyetliydi

Liseliler değişimin önünde engeldi

Alaylılar ilgisizdi

Davetiye ile açılış maçına gelen üyeler provokatördü

Yönetim tarafından Aslantepe’ye çağrılan 40.000 kişi Galatasaraylı değildi

Protesto eden ultrAslan kıymet bilmezdi

Basın yalan yazıyordu

Hakemler taraflıydı

Cemal Nalga etik davranmıyordu

Savaş açılan federasyon düşmandı

Yako İgual gereksizdi

TOKİ, başkalarının etkisinde kalıyordu

Cem Akdağ yeterli değildi

Koray Mincinozlu başarısızdı

Murat Özyer yetersizdi

Elano donuktu

Sağlık ekibi işini beceremiyordu

Çizgiyi geçmeyen top bile suçluydu…

Bunca suçlunun yanında suçlu olmayan isimler de var elbette. Herkes suçlu, senelerdir kulübü tam yetki ile yöneten sayın başkan Adnan Polat ve ikinci başkan Sayın Mehmet Helvacı suçsuz! Gerçi ben suçsuz diyorum ancak, sorsak onlar da birbirlerini suçlayabilirler.

GALATASARAYLILIK DURUŞU

Mevcut yönetimimizin; son dönemde gelecek yıllarda onarılması güç bir biçimde erozyona uğrattığı bir diğer olgu da ‘Galatasaraylılık Değerleri’ oldu. Başkanın, basın yoluyla yöneticileri istifaya davet ettiği, üye ve taraftarların Galatasaraylılığını sorguladığı, emniyet birimlerine görüntülerini vermekle tehdit ettiği dönemde; bazı yöneticiler de ne koltuktan vazgeçtiler ne de gizli gündemli toplantılar yapmaktan.

Yönetim içerisindeki ticari örgütlenmeden bahseden de bu yönetimin üyeleri, yapıldığı iddia edilen yolsuzlukları kapalı kapılar ardında dillendiren de…

Sadece geçtiğimiz yılın değil son yılların kulübümüz açısından en önemli olaylarından biri de tüzüğümüzün yenilenmesiydi. Ancak ne yazık ki camiamıza yakışır biçimde bu süreci yaşayamadık. Maalesef yönetim ve sayın başkanımız tüzüğümüzü modernleştirme şansını iyi değerlendirememiş, dahası Galatasaray değerlerinin yozlaşmasına neden olan süreci yönetememiş, camiaya liderlik edememiştir.

Galatasaray Üniversitesi’nde yaptığı konuşmada üyelik sözü veren de sayın başkanımızın kendisi iken, üniversitenin tüzük taslağından çıkarılması için “liseci”lerle gizli pazarlıklar yürüten yine kendisi olmuştur.

“Ben de tutucu yapıdan dolayı kulübümüze zor üye oldum diyen, bir Galatasaraylı olarak kulübün daha sıkı denetlenmesi gerektiğini düşünüyorum” diyen sayın başkanımızın; üyelik şartlarını ve denetim maddelerini belirli gruplarla pazarlık masasında ele alması, kongre öncesi gece yarısı bazı maddeleri kişisel inisiyatifi ile değiştirmesi samimiyetini sorgulatır hale getirmiştir.

Yaşadığımız tüzük tadil süreci ortaya çıkarmıştır ki; yönetim, biz üyeleri değerli fikirleri olan, tüzüğe katkı sağlayacak, önergeler ile doğruyu gösterecek kişiler olarak değil yasal mevzuatın emrettiği nisabın tutturulması için gerekli birer sayı olarak görmektedir.

Ne yazık ki sayın başkanımızın söylemlerindeki tutarsızlıklar bunlarla da sınırlı değildir. Önceki yıllarda Mecidiyeköy’deki Garaj Restoran’da yapılan ultrAslan’ın doğumgünü toplantısında “Fenerbahçe maçında her şey serbest” diyerek taraftara yol açan da Sayın Polat olmuş, bahsi geçen maç sonrası kendi taraftarına çapulcu demekten de geri durmamıştır.

Benzer bir tutarsızlık da Aslantepe’nin açılışı sonrasında tüm camiamızı üzmüş, özgüvenimizi sarsmıştır.

Oysa ki biz taraftarlar ve üyeler olarak Galatasaray Spor Kulübü başkanından tutarlı, camiayı birleştirici söylemler ve dik duruş beklerken; ‘siz ne önerirsiniz’ diyerek hem suçlu hem güçlü olanların yanında elpençe divan durmasını ve yine benzer şekilde ertesi gün basın toplantısında yaptığı yanlış açıklamalar sonrasında ‘yorgundum’ bahanesine sığınmasını üzüntü ve şaşkınlıkla izledik.

Sayın başkanım hatırlatmak isterim ki; “organize protesto grubu” olarak kamuoyu önünde suçladığınız ve “Bu insanları Galatasaraylı kabul etmiyoruz. Bunlar Galatasaray camiasının içinden değildir. 200 kameranın görüntüleri var. Bu şekilde eylem yapmak isteyenlerin incelenmesini yapacağız ve protesto edenleri tespit edeceğiz.” diyerek tehdit ettiğiniz Aslantepe açılış maçına gelenlerin; 17.000’i Galatasaray Spor Kulübü üyeleri ve yakınları, 18.000’i kombine kart sahibi taraftarınız, 3.000’i ise kulüp çalışanlarınız ve eski sporcularınızdı. Haddim olmayarak hatırlatmak isterim ki siz ne kulüp üyelerinizin ne de taraftarlarınızın Galatasaraylılığını sorgulama hakkına sahip değilsiniz! Ancak böyle bir şüpheniz varsa; başkan kontenjanından üye yapılacak kişileri seçerken ulufe dağıtır gibi davranmayarak, başka kulüp taraftarlarına basın önünde üyelik teklif etmeyerek örnek davranış sergileyebilirsiniz.

Son dönemde iyice anladık ki tutarlı olmayan söylemler sadece başkanımız nezdinde değil, yönetimimizin genelinde yaygın hale gelmiştir. Aynı şekilde ikinci başkanımızın da kapalı kapılar ardında değil, kürsüde açıklama yapmasını bekliyor, kapalı toplantılarda dillendirdiği iddiaları doğruysa senelerdir işgal ettiği mevkinin gereğini yerine getirmesini bekliyorum.

Görünen şudur ki; yönetim heyecan ve cesaretini kaybetmiştir. Kalan enerjisini de iç mücadelelerine ayırmış ve birbirine düşmüştür.

Gelinen noktadan sonra her geçen gün sportif ve finansal başarısızların derinleşmesine sebebiyet vermekte, daha da kötüsü değerlerimiz ve geleneklerimizde onarılamaz hasarlar alınmaktadır. Tam da bu nedenle yönetimimizin acilen seçim kararı alması gerektiğini kendilerine arz ederim.

SON SÖZ

Son olarak; başta 90lı yılların ortasındaki anılarımız nedeniyle heyecanla beklediğimiz biz Galatasaraylıların gönlündeki Adnan Polat imgesi olmak üzere, yaşayan tüm efsanelerimizi bitirmekten öteye gitmeyen icraatların mimarı olan sayın başkan ve yöneticilerimize şu soruları sormak isterim:

∞ Son 5 senede sadece futbola 386.000.000 $ harcama yapmanıza rağmen başarısızlığın kanıksanması ve alışkanlık haline gelmesinin nedenleri olarak hangi etmenleri görüyorsunuz? Bu noktada kendi sorumluluğunuzu nasıl değerlendiriyorsunuz?

∞ Mevcut ya da önceki yönetimlerde görev almış yöneticilerimizden, görev süreleri içerisinde Galatasaray Spor Kulübü veya bağlı şirketleri ile ticari ilişki geliştiren, hizmet ya da mal satan, hizmet ya da mal satın alınmasına aracı olan, bireysel olarak veya sahibi / ortağı olduğu şirket üzerinden kulübe fatura kesen isimler var mıdır? Varsa kimlerden hangi ürün ya da hizmetler satın alınmış, karşılığında ne kadar ödeme yapılmıştır?

∞ Talihsiz biçimde yöneticilerimiz tarafından dillendirilen ve camiamızı rahatsız eden “yönetim içerisindeki ekonomik çete” söyleminin detayları nedir? Değerli yöneticilerimizin elinde konuyla ilgili belgeleriniz var mıdır? Varsa kulüp üyeleri ile paylaşmayı düşünüyor musunuz? Bu çete içerisinde kimler yer almakta ve kendilerine nasıl menfaatler sağlamaktadırlar?

∞ Aslantepe’deki açılış maçı sonrasında bir takım bürokrat tarafından sosyal paylaşım sitelerinde kulübümüze ve Galatasaraylılara edilen küfürler ve hakaretlerle ilgili yasal takip başlatılmış mıdır?

∞ Aslantepe’deki açılış maçı sonrası davetli üye isimlerini ve kamera görüntülerini emniyet birimleri ile paylaştınız mı?

∞ Değerli başkanım, Aslantepe’den Kanyon’a gerçekten 20 dakikada yürünebilineceğine inanıyor musun? Aslantepe’deki her maç çıkışında yaşanan ulaşım rezaletinin farkında mısınız? Gerek genel kurullarda gerekse divan kurullarında konuyla ilgili defalarca uyarılmanıza rağmen almadığınız önlemleri bundan sonra almayı düşünüyor musunuz?

∞ Sayın başkanımızın daha önce söylediği GS TV’nin şifresiz ve üyelik bedeli olmadan izlenebileceği tarih geçmiştir. Revize bir tarih var mıdır, yoksa GS TV üyelikle satılmaya devam edecek midir?

Sorularımı cevaplandırmaları için bir örneğini Yönetim Kurulumuza, diğer nüshasını Divan Başkanlığına arz ederim.

Saygılarımla.

Selim Arda Üçer | 14845

Olağan Mali Genel Kuruldaki Konuşmamın Bir Kısmı | 27.03.2011

2011-03-27T15:43:00.001-04:00

efsane bölüm house s07Xe16'nın müziklerinden. müthiş.

2011-03-24T08:49:00.002-04:00

efsane bölüm house s07Xe16'nın müziklerinden vol2

2011-03-24T08:48:00.002-04:00

Sonsa Mutsuzluktur

2011-03-23T11:56:00.000-04:00

Öykü gibi başladı. Fransız filmi gibi gelişti. İngiliz polisiyelerindeki yalanlara dikiz yaptı. Japon sinemasından gerilim sahnelerini ödünç aldı. Türk filmi kıvamına geldi. ‘Mutlu olmak için…’ repliği yazıldı. Eğer bir son mutluysa, henüz tamamlanmamış demektir. Bu olsa olsa bir sondur.

Sonsa da mutsuzluktur…

saçma karalamalar IV

2011-03-21T05:04:00.008-04:00

kendine iyi bak denmez sacma der candan... bana gore de gercekten sacma.

kaptan da kabulumsun diye bitirir siirini. bilir ki icine sinmese de daha iyisi olabilecegine inansa da kabulumsun der.

kabulumsun.

kızgınsın biliyorum. haklısın da sonuna kadar. kendimi savunamayacak kadar sucluyum. ama inan ben de çok kızdım sana pekcok kez. kızıp kızıp inanmak istemedim, kendime bile itiraf edemedim senin suclu oldugunu. gercegi bile bile, gore gore. sadece yuzune bakıp, gozlerinden gormek icin cabaladım gercekleri. kimi zaman inandım kimi zaman inanmadım. yine de caba harcadım. ama sana neden cabalamıyorsun demeye de hakkım yok, insan istedigi seyler icin caba harcamalı zira...

soyleyecegim herseye cevabın var, herseye bir mazeretin var biliyorum. o yuzden nafile bir caba icerisine girmeye gucum yok. nasıl istersen be pia...

kabulumsun.

saçma karalamalar VI

2011-03-21T05:04:00.007-04:00

cikardigim dersler o kadar cok ki burada yazsam sayfalara sıgmaz. degistim ve hatta donustum. elbette daha gitmem gereken cok yol var, farkındayım. algılarım icin kalbimin mudahalelerine kapatmalıyım aklımı. bu da zaman alır be pia. zaman alır ama bu da olur sen uzme kendini. umarım sen de farkına vardıkların konusunda kendini yonlendiriyorsundur. gerekli dersleri almışsındır, 'level' level olmasa da azar azar...

gerci bana ne değil mi? biz hoscakalmistik son perdede.

gerçekten 'hoşça' mı kaldık?

kaldık mı?

saçma karalamalar V

2011-03-21T05:04:00.005-04:00

gormek istediğim şeyleri görmek için gerçekten senin gözlerine ihtiyacım var mıydı sanıyorsun... bırak su ön yargıları bebek, cabamın arkasında baska seyleri anlamlandırmaya calisma bosuna.

hıcbir seyi de hakkım olduguna inanarak yapmadım. akılla da yapmadım elbet bircogunu ama inan askla yaptım hep. dedigin gibi ego da yoktu bircogunda. senin hatalarının altında ne yatıyordu inan su anda bile bilmiyorum...

tamam peki... istedigin uzere boka batmayalım, hatta dedigin gibi siktir edelim. madem sen boyle istiyorsun, madem boyle daha mutlu olacaksın. istedigin gibi olsun.

yırttıgın ya da artık sende olmasını istemedigin herseyi bana iade edebilirsin, karsılığında da verdigin tum sevgileri almak kaydıyla.

saçma karalamalar V

2011-03-21T05:04:00.003-04:00

saçma karalamalar II

2011-03-21T05:03:00.008-04:00

sahi sen kan içinde yatan jezabel'in kim olduğunu bilir misin? 'aşk yeniden'in silinmesi gibi, 've ben çekip giderim'.

saçma karalamalar III

2011-03-21T05:03:00.007-04:00

bak gordun mu insan kendisi yazınca nasıl da sahici ve icten oluyor.

gercekten bunca sevdiysen, ki ben hissettim o sevgiyi cok kez, ama yine de korkup gitmeyi, kendini beraberce degistirmemeyi tercih ettiysen ne diyebilirim ki.

evet cok kez sacmaladım, kendimi bile tanıyamadım ki senden dogru sekilde tanımanı bekleyeyim. ama unutma hicbir zaman onursuz olmadım, olmadık. hatta hic icten olmadığım an olmadı benim. belki de ilk kez hayatımda kendimi ikinci plana atıpi tum baglarımı keserek geldim sana. demistin ya benim korkacak degil alıp cevirip adama ihtiyacım var, tum korkularıma meydan okudum...

herseye ragmen benim icin hoscakal demek kolay olmadı, ama madem riske girmek istemedin zorlayamam ki seni pia. sen hoscakal demek istiyorsan bu kez gercekten pes. ben herseyi goze alabilecekken, tum hataları oturup konusup asmaya razıyken sen gidiyorsun ya... bana soz dusmez.

cok sey var hoscakal denecek elbet, sen bir kismini soylemissin bile... kabul etmesi benim icin guc olsa da benden sana kocaman bir elveda o halde.

elveda.

saçma karalamalar I

2011-03-21T05:03:00.006-04:00

bazı şeyleri kendimize bile itiraf edemediğimiz zamanlarda mı sığınıyoruz başkalarının yazdıklarına. belki de bu yüzden eksik ve uzak düşüyoruz birbirimize. başka kalplerden çıkanlar bizim duygularımızı ne kadar tanımlayabilir, ne kadarını karşılayabilir ki yaşadıklarımızın?

onlar benim gibi bakabildi mi ki sana, senin aramamalarını en derinden hissetti mi, 'biz' olduk mu onlarla da? ben yapmam dediğim doğruları ve yanlışları birkez olsun onlar için yaptım mı? söylediklerimiz / söylemediklerimiz, doğrularımız / yanlışlarımız, sevecenliğimiz / kabalıklarımız onlara yöneldi mi? elbette tümüne doğru cevap hayır olacak! başka sözcükler, yabancı satırlar ancak kısa süreli avuntu verir insana. bak dersin ben doğrusunu yapıyorum. oysa o satırları yazanlar ne kadar doğru ve yazdıklarının ne kadarını uygulayabilmiştir düşünmezsin.

çok biliyorsanız siz doğrusunu yaşasaydınız diyebildiğinde etrafta ne akıl satan arkadaş kalır ne de herşeyi çözdüğünü sandığın şairler. yastığa başını koyduğunda sen ve ben kalırız yine başbaşa.

eski günlerdeki 'biz' bize...

bırak, bırak başka bir yerde / büyüsün o bebek

2011-03-17T06:02:00.003-04:00

Güneş batmadan yıldızlar,
Görünmez elbet
Gelecek günler ne alır, ne verir bilemem
Bildiğim,
Şarkılar biten aşkların cenaze törenleridir
Bir şarkı söyle göm gitsin
Göm gitsin yalanları
Göm gitsin yalnızlığı
Göm gitsin acıları..
Sonrada otur, yüreğin yeşerene kadar ağla
Bırak, bırak başka bir yerde
Büyüsün o bebek
Belki böylesi daha iyi

E.G.

Ayva Çiçek Açmış, Yaz Mı Gelecek?

2011-03-15T06:23:00.000-04:00

Derbi niyetine, her öğünden sonra bir kere dinlenmesi tavsiye edilir...

Hakuna Matata

2011-03-15T06:14:00.002-04:00

Hep Koop-Blue Island dinleyecek değiliz ya... Zira "siz"e ayrılan sürenin sonuna geldik.

Tanzanya'da ne derler bilirsin: hakuna matata!

Bu Kalp Seni Unutur Mu?

2011-03-15T04:21:00.004-04:00

İç 'Hesaplaşma': Bu Kadar

2011-03-15T04:15:00.001-04:00

Yaptığın hataları çok değil bir gün sonra düşündüğünde bile 'ne yaptım?' diyorsan ortada ciddi bir sorun var demektir. Son günlerde bir kaç kez bunu yaşadım... Sonuçlarını düşünmeden, üstelik sonuçlarının bana ne fayda sağlamayacağını göremeyecek kadar sığ düşünüp hareket ettim. Yakışmadı. Herşeyden önce kimsenin birşey söylemesine gerek kalmadan kendime yakıştıramadım.

Elbet insan düşününce çok bahane üretebilir yaptığı hataları için. Nitekim son zamanlarda buna 'başkalarında' (sahi biz ne zaman başkalaştık) çokca rastladım. Karşındakini suçlama, tutumlarının sorumluluğunu almamak için bahaneler üretme, dürüstlüğün temel erdemlerden birini olduğunu inkar, 'ben böyleyim'e sığınmak gibi...

Oysa ben yaptığım iki hatanın da sorumluluğunu alıyorum. Hata yaptım. Özür dilerim, ama sadece kendimden ve dostlarımdan. Kendimi de onları da yordum. Üstelik gereksiz yere, saçmalayarak.

Dahasına ne gerek ne güç var...

Bu kadar.

Sadece

2011-03-07T04:08:00.002-04:00

Hiçbir zaman sadece haklı ve güçlü olmaya çabalamadım. Sadece sevdim. Gücünü ve haklılığını ne kadar sahip çıkarsan çık kaybedebilirsin. Oysa aşkına sahip çıktığında hep senindir. Sen şimdi güçlüsün ve belki de haklısın. Oysa ben sadece aşığım. Yetmez mi?

'göç'ük

2011-02-15T08:42:00.002-04:00

kaçak dövüşlerin mesafeli tarafı
ipince bir aşk, başlamadan özeti çıkarılan
şaraba kesmiş saçların
kızıllığı burnumdan sızan kan
‘göç’ük üstünde kalma çabalarım sınırsız,
bırakıp gitmelerin özürlü…

14 Şubat: Only You Galatasaray

2011-02-14T10:24:00.002-04:00

"Sadece" Tesadüf Mü?

2011-02-07T04:32:00.001-04:00

aşk tesadüfleri sever elbet, ama "sadece" tesadüfleri sevmez. emeği, sahip çıkılmayı, zaman geçirmeyi, önceliklendirilmeyi, kesilip atılmamayı, çabayı da sever. herşeyden önce cesaretle çaba harcamayı sever. dizlerinin kanayacağını bile bile bisikletin önüne atlamayı göze almaktır biraz da tesadüf. yani kendi tesadüfünü yaratmaktır.

nazan öncel'le başlayan gün (seni bugün görmem lazım), şebnem ferah'la bitiyor (hoşçakal)...

2011-02-06T12:46:00.002-04:00

Lades

2011-02-04T12:29:00.003-04:00

'yaşadıklarımdan öğrendiğim birşey var'

ancak yine de aptala yatıyorum...

Kandırmaca

2011-02-03T09:59:00.002-04:00

kendimizi kandırmalarımız dışında,

neyimiz var ki kaybedecek?

Hamle

2011-02-03T06:31:00.003-04:00

‘kendine iyi bak’ şahsa eğer,
‘asıl sen kendine iyi bak’ mat
eder adamı.

mat; adı üzerinde,
tam’ın tersi;
aşkın rengini yansıtmaz alışılageldiği gibi.

önceki tüm akıl yürütmeler hükmünü kaybeder
hiç olmamışlar sanki,
sessizce silinirler siyah beyaz karelerden,
ardında binlerce düşünce ilmeği.

her kim ki rok yapar
kalbiyle aklını,
o kazanır bu anlamsız serüveni.
aşk, giderken en mağrur galipler gibi
bana kalır taşları kutuya doluşturmak.
kutuda piyonla vezir sarmaş olur,
eksilten yitişinin ardından
düşlerken ben benzerini.

Rok

2011-02-02T10:21:00.003-04:00

her kim rok yapmış ki

kalbiyle aklını,

o kazanır bu anlamsız serüveni.

Adam

2011-02-01T17:51:00.001-04:00

Ali Sami Yen'e veda gecesi ağlayanlardan biri de Tugay Kerimoğlu. Bazıları ise arkadan anlayamaz şekilde ancak bakakalır. Tugay'sa bizim gibi, benim gibi, senin gibi ağlar...

Gözyaşların aşkımızdır kaptan!
En hasından adamsın...

Yüzme Bilmeyen Eşyalar ve Boğulan Anılar

2011-02-01T17:24:00.002-04:00

İnsanın bir beton yığınına ev demesi için hangi duygusal argümanlar gerekli bilmiyorum. Ancak o taş duvarların arasında yaşamış olmak ya da en azından biraz da olsa zaman geçirmek gerekli herhalde. Elbette gerek şart bu durum ne yazık ki yeter şart değil. Nitekim zaman geçirdiğimiz herhangi dört duvarı evimiz olarak benimsemiyoruz. Daha çok o duvarların arasında hissettiğimiz duygular, anılarımız, köşelere sinen yaşanmışlıklar kapıyı, duvarları, bahçe demirlerini ev haline getiriyor.

Peki Bodrum Yahşi Yalı’da o mekanı benim ‘evim’ yapan şey neydi? Daha doğrusu ben oranın benim evim olduğunu anlamak için sular içerisinde kalmasını mı bekledim? Doğrusu ya o evde pek bir yaşanmışlığım olduğunu söyleyemem. Üstelik duygusal olarak da oraya buraya serpilmiş izlerden de söz etmek pek olası değil.

Buzdolabı ile televizyonun bel hizasında yüzme yarışı yaptığı o yapının durumuna üzülmem elbet ailenin, daha doğrusu anne-babanın mekanı olması. Bir süre sonra insanlar ile mekanlar özdeş hale geliyor. Anne-baba veya sadece anne/baba ile geçen seneler mekandan bağımsız bir ruh kazanıyor, onlarla beraber bir gölge misali gittikleri mekana siniyor.

Kısacası şimdi ev yok. Duvarlar var. Duyguları sırtlanmış eşyalar bizden buraya kadar dediler. Denize bu denli yakın oturup da yüzme bilmedikleri çıktı ortaya…

İnadına ve Daha Fazla

2011-01-31T07:12:00.004-04:00

her sevdadan geriye sen kalıyorsan bana, en kötü günün bugünse eğer,

benim de en kötü günümse,

inadına ve daha fazla bugün de GALATASARAY!

Galatasaray'da sular yükseliyor: Ölümüne grubundan sert tepki!

2011-01-19T05:26:00.000-04:00

http://tr.eurosport.com/futbol/sular-yukseliyor_sto2624793/story.shtml
Kaynak: Eurosport

TT Arena’nın açılışı sırasında başbakana yapılan protestodan sonra Galatasaray yönetimi ve ultrAslan grubunun aldığı tavır, camia içinden sert tepkilerle karşılanmaya devam ediyor. İçinde kongre üyelerinin de bulunduğu “Ölümüne” grubu temsilcileri Eurosport.com’a sert açıklamalarda bulundu.

Her ne kadar Adnan Polat, başbakanı protesto edenlerin Galatasaraylı olmadığını ve stada giremeyeceklerini söylediyse de Galatasaraylı oldukları kongre üyeliğiyle tescilli ve protestoya katıldıklarını söyleyen tribün gruplarından hem yönetime hem de yönetimle hareket eden ultrAslan grubuna sert yanıtlar geliyor. Eurosport.com için özel olarak açıklamalarda bulunan Ölümüne grubu temsilcileri Timur Kuban ve Selim Arda Üçer, aynı zamanda kulüp üyesi kimlikleriyle de tepkilerini dile getirdi.

300 kişi mi 25 bin kişi mi?

Öncelikli olarak merak ettiğimiz konu tribünde sadece 300-500 kişi mi protestoya katıldı, yoksa gerçekten kitlesel bir hareket mi vardı konusu. Ölümüne grubu temsilcileri bu konuda aydınlatıcı bir açıklama yaptılar, bu açıklamanın gerçekliği pek tartışma götürür türden değil. Zaten bu açılış maçı için bilet satışı yapılmadı. Peki statta kimler vardı? İktidarla ilişkileri belli olan sponsor firmalara gönderilmiş biletler, Galatasaray üyelerine gönderilmiş davetiyeler ve 17 bin kombine sahibi stattaydı. Ölümüne grubu temsilcileri protestoya katılan kişilerin 300 ila 500 sayıları arasında değil, 10 bin ila 25 bin kişi arasında olduğunu söylüyor. Protesto süreci ise şöyle: Işıklı tabelada Adnan Polat’ın görüntüsü çıktığında ıslıklar başlıyor, stadın görüntüsü çıktığında ıslıklar kesiliyor, Tayyip Erdoğan’ın sesi verildiğinde protesto tekrar başlıyor. Davetliler ve taraftarlar stada gelirken kimse nerede kimle birlikte oturacağını bilmiyorlardı. Örneğin Ölümüne grubundan olan ve protestoya katılan Timur Kuban, babasının divan üyeliğinden dolayı VIP tribününde davetiyesi olduğu hâlde protestoya oradan katıldığını bizle paylaştı. Bu kadar iyi dağıtılmış bir kitlenin, belli bir organizasyon içinde tepki vermesi neredeyse imkânsız görünüyor. 80 bin dönümlük bir arazide, 300 kişilik bir topluluğun bu kadar büyük bir tepkiyi ortaya çıkarması da ayrıca tartışmaya açılacak bir konu. Ancak Ölümüne grubunun iki önemli meselesi ultrAslan grubu ve Galatasaray Başkanı Adnan Polat'ın olaylar sonrası gösterdiği tepki olmuş. Gelin isterseniz Timur Kuban’ın bu iki konudaki serzenişlerine kulak verelim: “Bizim başkanımız sulu Fenerbahçe maçından sonra, hiçbir tribünün kendi başına organize edemeyeceği o hareket yapıldığında, numaralıdan, eski açığa, polisle bile çarpışarak maç sırasında taraftarın çıkardığı olaydan sonra, başkanımız ‘taraftar toplu cinnet geçirdi, üç beş kişinin toplanıp yapabileceği bir şey değil, bunun sebeplerinin araştırılması lazım’ derken, şimdi bugün maalesef 40 küsür bin kişinin bulunduğu statta, daha önce benzeri görülmemiş bir tepkiye imza attı.”

“Ultra dediğin biat etmez!”

Tabii bunun üzerine ultrAslan’ın aldığı ve yönetimin izinden giden tavrı da sorduk. Yanıtı yine noktasına virgülüne dokunmadan paylaşıyoruz: “Ultra geleneği dünyanın hiçbir yerinde biat etmez. Ancak ultrAslan’ın geçmişinden bir örnek verelim. Hagi, bu kulübün tarihini değiştirmiş bir insan. Bir önceki teknik direktörlük döneminde belli yöneticiler ona taktığı için, arkasından vurularak kulüpten kovuldu. Herhangi bir ülkede isminde “ultra” ifadesi geçen bir tribün grubu, böyle bir davranış karşısında yakar yıkar. Tamam fanatikçe bir şey yapılmasın ama bizlerin hayatımız boyunca hayal bile edemeyeceğimiz başarıları yaşatmış insanı, tezahüratlarla engel olacak tavır koyulmalıydı. Biz son maçta ‘I love you Hagi’ diye pankart açmak istediğimizde bizim gruba inanılamayacak ters tepkiler veren bir tribün grubuydu ultrAslan. Dolayısıyla dünyanın hiçbir yerinde ultra adını taşıyan, üstelik çok kitleselleştiği için kendi başına hareket etme iradesine de sahip olan bir grubun, bir telefon mesajıyla tribünlerin koyduğu bir protestoya engel olmaya çalışması, biat kültürünü benimsemesi uygun değil. Dolayısıyla zaman içinde ultrAslan’ın alt grupları hâline gelmiş gruplar olarak, yönetimin uzantısı olma mantığı ters geliyor. Büyük bir oluşumun alt grubuysanız, yukarısı nasıl hareket ediyorsa sizin de öyle hareket etmeniz gerekir. Ya biat kültürüne ayak uyduran ultrAslan gibi davranacağız ya da bu işi bırakacağız. Bu işi bırakacağız derken, grup adı altında hareket etmeyi bırakacağız ama tribünde varolmaya devam edeceğiz. Hem biz bilmem ne grubuyuz diye ortalıkta olacağız hem de yukarıya uygun hareket edeceğiz! Bu bize uygun değil. Bugün Galatasaray taraftarı bütün Türkiye’nin gurur duyduğu bir harekete imza atmıştır.”

“ultrAslan manifestoya ihanet ediyor!”

ultrAslan’ın ne kadar ultra olduğu sorusunu yine hem Ölümüne üyesi hem kongre üyesi Selim Arda Üçer’e sorduk. Üçer konuyu ultrAslan’ın kuruluş manifestosundan ele alarak değerlendirdi: “ultrAslan’ın manifestosunu okuduğunuzda aslında tam da ulta kültürü ile örtüştüğünü görürsünüz. Tribün geleneğinin göbeğinden gelen isimlerin kurucu olduğu ultrAslan’dan da farklı bir metin beklenemezdi. Ancak kuruluşundan kısa bir süre gruba hâkim olan yönetim mantalitesi, kurucuların birer ikişer ultrAslan’dan kopmaları, tribünde yaşanan ayrışmalar, yönetimlere göbek bağı ile bağlanma süreci derken şu andaki yapının ultralıkla uzaktan yakından ilgisi kalmamıştır. Ülkemizdeki birçok taraftar grubu gibi refleksleri yavaşlamış, yönetimin ağzının içine bakan, politikaları ve söylemleri öngörülebilir bir yapıya kavuşmuştur.”

“Polat, Galatasaray’ın değil, iktidarın menfaatini koruyor!”

Üçer, Galatasaray başkanı Polat’ın özründen dolayı da ciddi rahatsızlık duyduklarını belirtiyor: “Galatasaray Spor Kulübü Başkanı Adnan Polat ve yönetimi ne yazık ki Ali Sami Yen Spor Kompleksi açılışında kulübün menfaatlerini değil hükümetin menfaatini korumayı tercih etti. Tribünden insanlar tek tek alınırken stadyumu terk eden, gözleri önünde koskoca camiaya ve rahmetli başkanına söylenen sözlere tepki veremeyen, demokratik bir olayın içerisindeki davetlileri Galatasaraylı olmamakla niteleyen bir başkanın camiası ile ne kadar yakın olduğu kuşkuludur. Galatasaraylı olmadıklarını iddia ettiği binleri oraya davet edenin de yine kendisi olması sayın başkanın nasıl bir ruh hali içerisinde olduğunun en güzel kanıtıdır. Mantıklı bakıldığında Galatasaray’ın menfaatine olup olmadığı bile tartışmalı bu projenin tüm nemasını sadece başbakan ile paylaşmak istemesinin sinyallerini son bir aydır her fırsatta gözümüze sokan sayın başkanın olayları 300-400 kişiye indirgeme çabasını ise hükümet ile olan sıcak ilişkilerini koruma çabasından öte anlam ifade etmez. Galatasaray Spor Kulübü Başkanı Sayın Adnan Polat ne tribünlerin ne de kulüp üyelerinin duygularına tercüman olabilmiştir.”

Hoşçakal | Ali Sami Yen

2011-01-13T09:02:00.000-04:00

Frida Kahlo & A.

2011-01-04T17:28:00.003-04:00

akıl tutulması

2010-12-29T07:20:00.005-04:00

verdiğin en uzun cevap, beni

en uzun süre cevapsız bıraktığında aldığımdı.

işte o an

bana yazık, sana yazık, bize yazıktı.

kalan duygularımı sana, artık acıları kendime sakladım

buna bile anlamsız boşluk dersen,

iade edeceğin fiziksel hiçlikleri

bozulmadan saklarım…

en kibar haliyle; akıl tutulması yaşıyorum

sevgim, aklımla eylemlerimin arasına giriyor

"an"lar yetmiyor bana, biri beni "an"lasın

ruh paylaşımındaki adaletsizliklerden komünist olup çıkıyorum…

MG.

2010-12-20T04:16:00.001-04:00

feneryoluna sarhoş bir adam gelmişti.yazardı, aşıktı, saçları kısaydı. git şarap al, içeceğiz ve ben sana kadınları anlatacağım dedi. dayımdı.

şiir okudu, ilk kez şiirlerimi okudu, aşık olduğu genç kadını anlattı, öğüt verdi. zaten sarhoştu, beni de sarhoş etti. ağladı, ağladım. yeğeniydim.

Yetersizlik...

2010-12-13T04:37:00.002-04:00

'An'lar yetmiyor bana, biri beni 'an'lasın...

Bilemem

2010-12-12T16:22:00.001-04:00

sıkıntım dünden bakiye,

her gittiğim yerde ısrarlı.

paramparça karanlık gölgeler mi takip ediyor beni

nefes gibi ferah olmadığı için hayat.

kanayan noktam sakinliğim,

şimdi nihayet anlıyorum.

oysa

nar suyu gibi ekşi bu iç bunaltısı

nedir, nedendir

bilemem.

İtirazım Var | Kaptan'dan...

2010-11-23T07:10:00.001-04:00

ben hiç böylesini görmemiştim
vurdun kanıma girdin itirazım var
sımsıcak bir merhaba diyecektim
başımı usulca dizine koyacaktım
dört gün dört gece susacaktım
yağmur sönecekti yanacaktı
sameland seferden dönecekti
duvardaki saat duracaktı
kalbim kendiliğinden duracaktı
ben hiç böylesini görmemiştim
vurdun kanıma girdin itirazım var...

İhmal Edilmiş Bloga Not Düşme: Yağmur

2010-06-22T15:15:00.001-04:00

Pazar gününden beri İstanbul'da aralıklarla olmak üzere yağmur yağıyor. Aralıklı ancak şiddetli, yoğun, zaman zaman delicesine... Ve her ne hikmetse, yağmurun her gözü döndüğünde ben dışarıda oluyorum. Pazar akşamüstü yağmur önce damlalar halinde masaya düştüğünde işi bu kadar abartacağını düşünmemiştim doğrusu. Damla, damlalar, şimdi biter şimdi n'olcak, artırdı mı ne derken Ortaköy'de bir kafede kapalı alana yapılan sığınma çağrısı... Akşamına, gecenin köründe Erenköy'ün dar sokaklarında yeniden buluşmamız...

Yine bir deniz kıyısında, arkadaş sohbeti biraya eşlik ederken bugün bir daha, ısrarla, inatla buluşuyor oluşumuz, askalsın "ilahi" bir nedene götürecekti beni. Ya akşam üzeri, üstelik bulutları da kontrol edip çıkılan koşuya başlayamadan delinen göke ne demeli!

İlhan Selçuk

2010-06-22T15:13:00.001-04:00

İlhan Selçuk de artık yok. Aydınlanma karşıtlarının, Mustafa Kemal düşmanlarının, Cumhuriyet sevmezlerin, döneklerin göz aydın.

Uğur Mumcu'ya ve Atilla İlhan selamlarımızı ilet...

Yağmur

2010-06-22T15:01:00.001-04:00

Gecenin Sürprizi

2010-06-07T14:19:00.003-04:00

Eminönü Yeni Cami

2010-06-07T14:16:00.002-04:00

Eminönü'nde Atölye

2010-06-07T14:06:00.001-04:00

Eminönü'nde Diğer Yerler

2010-06-07T13:57:00.001-04:00

Rastgele

2010-06-07T13:50:00.002-04:00

Niyet Ettim

2010-06-07T13:38:00.002-04:00

İstiklal Caddesi'nde Rusça

2010-06-07T13:33:00.002-04:00

Öğrenci Eylemi

2010-06-07T13:30:00.001-04:00

Sadri Alışık

2010-06-07T13:27:00.001-04:00

İstanbul Halleri | Tarlabaşı

2010-06-07T13:26:00.000-04:00

İstanbul Halleri | Beyoğlu

2010-06-07T13:21:00.002-04:00

Fotoğraf Çekerken

2010-05-26T09:44:00.001-04:00